Kunsthistorisches Museum

Kunsthistorisches Museum'un Tarihi

Avusturya'nın Viyana şehrinde yükselen Kunsthistorisches Museum, Habsburg ailesinin devasa koleksiyonlarını halkın erişimine sunma arzusundan doğdu. İmparator Franz Joseph I tarafından görevlendirilen kurum, bu imparatorluk sanat koleksiyonlarına ev sahipliği yapmak üzere 1871 yılında kuruldu. Monarşi için büyük bir girişim olan bu proje, özel hazinelerin kamusal bir izleme alanına dönüştürülmesini amaçlıyordu. Bina, Viyana Ringstrasse üzerinde yoğun bir mimari gelişme dönemine denk gelen 1871 ile 1891 yılları arasında inşa edildi.

Yapının tasarımı, Gottfried Semper ve Baron Karl von Hasenauer'in ortak imzasını taşıyordu. Bu iş birliği, korunması için inşa edildiği koleksiyonların ihtişamını yansıtan anıtsal bir yapı ortaya çıkardı. 1891 civarında İmparator Franz Joseph I tarafından açılan tesis, Habsburg sanat koleksiyonlarının bu özel mekâna geçişini simgeledi. Müze, beş bin yıllık bir süreci kapsayan nesneleri muhafaza ederek, imparatorluk ailesinin tarihsel sanat birikimi için merkezi bir hazine odası olma özelliğini sürdürüyor.

Kurumun tarihi, Habsburg Hanedanı'nın özel soylarıyla sıkı sıkıya bağlıdır. Koleksiyonlar arasında Tirol'lü Ferdinand'ın portre ve zırh koleksiyonları, İmparator II. Rudolph'un birikimleri ve Arşidük Leopold Wilhelm'in tabloları yer almaktadır. Yüzyıllar boyunca bir araya getirilen bu eşsiz parçalar, müzenin Viyana'daki kalıcı varlığının temelini oluşturmuştur.

Saray Vari Yapının Mimarisi

Viyana Ringstrasse üzerinde seçkin bir konuma sahip olan bina, Roma Forumu'nu anımsatan anıtsal bir tasarım sunmaktadır. Bu mimari ölçek, Avusturya, Viyana'nın kentsel dokusu içerisinde kalıcı bir varlık hissi uyandırır. Gottfried Semper ve Baron Karl von Hasenauer tarafından tasarlanan yapı, 1871 ile 1891 yılları arasında inşa edilmiştir. İkiz yapısıyla yan yana duran Maria-Theresien-Platz'ın en tanınmış simgelerinden biri olmayı sürdürmektedir.

Binanın silüeti, çatının merkezi bölümünü taçlandıran karakteristik sekizgen kubbe ile şekillenir. Bu kubbe, sarayvari dış cephe için bir odak noktası oluşturarak cephenin simetrisini mühürler. Tasarım, Habsburg sanat koleksiyonlarına ev sahipliği yapması ve bu hazinelere halkın erişimini sağlaması için bu görkemli yapıyı yaptıran İmparator Franz Joseph I'in imparatorluk hırslarını yansıtır. Binanın ağır ve taş kaplı duruşu, mekana hakimiyet kurarak bir ağırlık ve tarihsel süreklilik duygusu sunar.

İç mekanda ise mimari, fiziksel alan ile içinde barındırdığı sanat arasında bir diyalog kurar. Salonların anıtsal oranları, imparatorluk koleksiyonlarının ihtişamını tamamlamak üzere tasarlanmıştır. Merkezi bölümlerdeki ışık ve gölge oyunları, yukarıdaki kubbenin geometrisinden etkilenerek Habsburg Hanedanı'nın eserleri önünde duranlar için büyüleyici ve kendine has bir atmosfer yaratır.

Müzenin Çeşitli Koleksiyonları

Bu duvarların ardında saklı olan hazineler, Antik Mısır'dan on sekizinci yüzyılın sonlarına kadar uzanan beş bin yıllık bir zaman dilimine yayılarak büyüleyici bir varlık sergiler. Bu eşsiz nesnelerin birikimi, Habsburg ailesinin tarihsel birikimini, özellikle de Tirol'lü Ferdinand'ın portre ve zırh koleksiyonlarını yansıtır. Bu nadide parçalar, İmparator II. Rudolf'un önemli koleksiyonları ve Arşidük Leopold Wilhelm'in geniş kapsamlı tablolarıyla aynı mekânda, bir bütünün parçaları gibi varlığını sürdürür. Koleksiyonun sunduğu bu derinlik, tek bir öğleden sonra içerisinde birkaç farklı çağın maddi tarihine sessiz ve derin bir yolculuk yapmaya olanak tanır.

Uzmanlaşmış departmanlar, bu devasa hazineleri insan yaratıcılığının farklı alanlarına ayırarak düzenler. Mısır ve Yakın Doğu Koleksiyonu antikiteye dair sağlam bir temel sunarken, Yunan ve Roma Antikaları Koleksiyonu klasik geçmişe dair bambaşka bir perspektif açar. Bunların ötesinde, Heykel ve Dekoratif Sanatlar Koleksiyonu, rafine bir işçiliğin en zarif örneklerini gözler önüne serer. Kurum ayrıca, tarihsel ağırlığı olan çok kıymetli eserlere ev sahipliği yapan İmparatorluk Cephaneliği ile Dünyevi ve Dini Hazineler'i de bünyesinde barındırır.

• Tirol'lü Ferdinand'ın portre ve zırh koleksiyonları
• İmparator II. Rudolf'un koleksiyonları
• Arşidük Leopold Wilhelm'in tabloları

Resim Galerisi'nin Şaheserleri

Resim Galerisi, Habsburg Hanedanı'nın yüzyıllar boyunca biriktirdiği eşsiz hazinelere ev sahipliği yapmaktadır. Bu eserler, yalnızca tarihi birer nesne olmanın çok ötesinde, izleyiciyi sarmalayan fiziksel bir ağırlığa ve ruha sahiptir. Johannes Vermeer’in Resim Sanatı (1665) adlı eseri, sessiz ve ışıl ışıl bir hassasiyetle kendi alanını doldururken, kompozisyonu izleyiciyi yapılandırılmış iç mekanın derinliklerine doğru uzun bir bakış atmaya davet eder. Hemen yakınlarda, Pieter Bruegel the Elder’ın eserleri bambaşka bir varoluş biçimi sunar. Sanatçının 1563 tarihli Babil Kulesi tasviri karmaşık ve mimari bir vizyon sergilerken, Karda Avcılar (Kış) (1565) kendine has, ürpertici bir durgunluğu yakalar. Bu tablolar sadece sahneleri temsil etmekle kalmaz; dünyaya bakmanın kendine has bir biçimine açılan pencereler olarak var olurlar.

Koleksiyondaki diğer tuvaller de benzer şekilde sabırlı bir dikkat bekler. Pieter Bruegel the Elder tarafından 1559 yılında yapılan Karnaval ile Lent Arasındaki Mücadele, yoğun bir sosyal anlatı sunar. 1568 tarihli Köylü Düğünü eserinde, topluluğun detayları o kadar berrak işlenmiştir ki, anın canlılığı hissedilir. Daha alegorik nitelikteki eserler bile sarsılmaz bir ciddiyet taşır. Giuseppe Arcimboldo’nun Yaz 1 (1563) çalışması, formunu bir araya getirmek için kendine özgü bir mantık kullanır. Bu nesnelerin her birinde, sanki her zaman bu salonlarda yerlerini almışlar gibi bir kalıcılık hissi vardır. Pieter Bruegel the Elder’ın 1560 tarihli Çocuk Oyunları tablosu, odaklanmış bir insan faaliyeti üzerine yapılmış bir inceleme niteliğinde kalmaya devam etmektedir.

Eski Ustaların Seçkin Eserleri

Bu salonların derinliklerinde Albrecht Dürer'in varlığı, onun elinin eşsiz hassasiyetiyle hissedilir. 1511 tarihli Teslis'e Tapınma (Landauer Altarı) ve yaklaşık 1507 tarihli Genç Bir Venedikli Kadın Portresi, detayların ve karakterin nasıl birer sanat eserine dönüştüğünün en zarif örnekleridir. Hemen yanı başında, Lucas Cranach the Elder'ın eserleri, özellikle de 1530 tarihli Holofernes'in Başıyla Judith tasviriyle tüm dikkati üzerine çeker.

Caravaggio'nun etkisi, ışık ve gölge arasındaki o dramatik etkileşimde yankılanır. Goliath'ın Başıyla Davut (1606), Madonna del Rosario (detay) (1607) ve Dikenli Taç Giydirme (1604) gibi eserleri, derin bir ağırlık duygusu ve yoğun bir insani duygu yaratır. Bu tablolar sadece bir alanı doldurmakla kalmaz; yoğun kompozisyonları sayesinde odanın tüm atmosferini kökten değiştirirler.

Flaman geleneği ise Peter Paul Rubens'ın görkemli varlığıyla temsil edilir. Venüs'ün Şöleni (1637) ve Aziz Ignatius of Loyola'nın Mucizesi (1618) gibi tuvalleri, koleksiyona muazzam bir hareket ve ölçek duygusu katar. Her bir eser, fırça darbelerinin ve tuval üzerine yağlı boyanın fiziksel gerçekliğinin sessiz bir gözlemiyle izleyiciyi büyüleyici bir yolculuğa davet eder.