Polihistor literatury i sztuki
William Hazlitt był postacią niezwykłą, prawdziwym polihistorem, który z równą pasją zgłębiał tajniki słowa, co piękno płótna. Jako angielski eseista, krytyk dramatu i literatury, malarz, komentator społeczny oraz filozof, zapisał się na kartach historii jako jeden z najwybitniejszych krytyków i eseistów w dziejach języka angielskiego, stając w jednym szeregu z takimi gigantami jak Samuel Johnson czy George Orwell. Jednak jego geniusz nie ograniczał się jedynie do pióra; uznawano go za najznakomitszego krytyka sztuki swoich czasów, który potrafił dostrzec duszę ukrytą w dziełach mistrzów.
Jego artystyczna droga prowadziła przez trudy pracy wędrownego malarza. Czerpiąc wiedzę od swojego brata Johna, biegłego w malowaniu portretów, Hazlitt zaczął tworzyć własne wizerunki, często nawiązując do głębokiego, światłocieniowego stylu Rembrandta. Jego talent był na tyle ugruntowany, że portret jego ojca został przyjęty do wystawy przez Royal Academy. W 1802 roku, pragnąc doskonalić swój warsztat, udał się do Paryża, aby studiować i kopiować arcydzieła dawnych mistrzów w Luwrze.
Dążenia literackie i filozoficzne
Intelektualna podróż Hazlitta była procesem nieustannego poszukiwania prawdy, co zaowocowało głębokimi studiami nad myślami wielkich myślicieli oraz wydaniem szeregu fundamentalnych dzieł, które na zawsze zmieniły oblicze literatury:
- An Essay on the Principles of Human Action: Being an Argument in favour of the Natural Disinterestedness of the Human Mind (1805)
- Free Thoughts on Public Affairs (1806)
- The Eloquence of the British Senate (1807)
- A New and Improved Grammar of the English Tongue (1809)
- Table-Talk
- Characters of Shakespear's Plays (1817)
Jako wnikliwy dziennikarz, Hazlitt regularnie współtworzył najważniejsze periodyki epoki, takie jak The Examiner, The Morning Chronicle oraz The Edinburgh Review. Jego pióro, niezwykle czułe i przenikliwe, dotykało tematów od analizy twórczości Szekspira i Miltona, po odważne i wielowymiarowe krytyki polityczne oraz społeczne, czyniąc go jednym z najważniejszych głosów swojej ery.
