Carleton Watkins: Pionier fotografii krajobrazowej

Wczesne lata i korzenie (1829-1851)

• Urodzony: 11 listopada 1829 roku w Oneonta, stan Nowy Jork.
• Carleton E. Watkins był najstarszym z ośmiorga dzieci Johna i Julii Watkins, stolarza i właścicielki pensjonatu.
• Dorastał w wiejskim otoczeniu, rozwijając umiejętności myśliwego i wędkarza oraz angażując się w lokalne życie, takie jak chór glee club czy prezbiteriański chór kościelny.
• W 1851 roku, wiedziony marzeniem o wielkim bogactwie, Watkins wyruszył do San Francisco wraz ze swoim przyjacielem z dzieciństwa, Collisem Huntingtoniem.

Wczesna kariera i początki fotografii (1851-1861)

• Choć początkowo nie udało im się znaleźć złota, zarówno Watkins, jak i Huntington odnieśli sukces w swoich własnych dziedzinach.
• Watkins zaczął pracować jako dostawca zaopatrzenia dla operacji górniczych, zanim został sprzedawcą w księgarni George'a Murraya.
• Przełomowy moment: Nieoczekiwane zwolnienie na stanowisku w studiu dagerotypisty Roberta H. Vance'a sprawiło, że Watkins podjął praktykę uczniowską, mimo braku wcześniejszego doświadczenia fotograficznego.
• Szybko opanował tę formę sztuki, przewyższając swojego instruktora i budując reputację twórcy najwyższej jakości.
• Do 1858 roku Watkins prowadził już własną działalność fotograficzną, podejmując się zleceń takich jak ilustrowanie Kalifornii dla Jamesa Masona Hutchingsa czy dokumentowanie posiadłości górniczych.

Yosemite i era wielkich płyt (1861-1867)

• Punkt zwrotny: W lipcu 1861 roku Watkins udał się do doliny Yosemite, wyposażony w aparat do wielkich płyt (używający szklanych płyt o wymiarach 18x22 cala) oraz aparat stereoskopowy.
• Uwiecznił on jedne z pierwszych szczegółowych fotografii Yosemite, prezentując jego majestat publiczności na wschodnim wybrzeżu.
• Obrazy te odegrały kluczową rolę w przekonaniu Kongresu do zachowania doliny Yosemite jako parku narodowego – co stanowi świadectwo potęgi dokumentacji wizualnej.
• W 1864 roku otrzymał zlecenie od Kalifornijskiej Państwowej Służby Geologicznej na sfotografowanie Yosemite.
• W 1867 roku otworzył swoją pierwszą publiczną galerię i wystawił swoje prace na Wystawie Uniwersalnej w Paryżu, zdobywając medal za swoją twórczość.

Sukcesy, niepowodzenia i późniejsze lata (1867-1916)

• W „Yosemite Art Gallery” Watkins prezentował ponad sto wielkich widoków wybrzeża Pacyfiku oraz tysiące obrazów stereoskopowych.
• Wyzwania biznesowe: Mimo sukcesów artystycznych, Watkins zmagał się z zarządzaniem biznesem i stracił swoją galerię na rzecz wierzyciela J.J. Cooka, który następnie powielał jego prace bez podania autorstwa, wykorzystując brak przepisów o prawie autorskim do fotografii w tamtym czasie.
• W odpowiedzi stworzył „Nową Serię” obrazów, próbując odzyskać swoją artystyczną wizję.
• Watkins poślubił Frances Sneed w 1879 roku i miał dwoje dzieci: Julię (urodzoną w 1881 r.) oraz Collisa (urodzonego w 1883 r.).
• Postępująca utrata wzroku utrudniła mu pracę w latach 90. XIX wieku, co ostatecznie doprowadziło do niemożności ukończenia zlecenia od Phoebe Hearst.

Ostatnie lata i dziedzictwo

• Trudności finansowe zmusiły rodzinę Watkinsów do życia w wagonie kolejowym przez osiemnaście miesięcy.
• Trzęsienie ziemi i pożar w San Francisco w 1906 roku zniszczyły jego studio wraz z niezliczonymi fotografiami i negatywami.
• Watkins wycofał się do Capay Ranch, a w 1910 roku uznano go za niezdolnego do samodzielnego życia, co skończyło się przyjęciem do szpitala psychiatrycznego Napa State Hospital.
• Śmierć: Zmarł w 1916 roku i został pochowany w nieoznakowanym grobie na terenie szpitala.
• Dziedzictwo Watkinsa trwa jako pioniera fotografii krajobrazowej, którego obrazy nie tylko uchwyciły piękno amerykańskiego Zachodu, ale także odegrały kluczową rolę w jego ochronie.