sounds და ხედვის სავანე: არნოლდ შონბერგის ცენტრი
ვიენას გულში, ქალაქში, სადაც მუსიკალური გენიალურობის ექო ყოველ ქუჩაზე ისმის, არსებობს სავანე, რომელიც მე-20 საუკუნის ერთ-ერთი ყველაზე გარდამტამი ფიგურისთვისაა მიძღვნილ. არნოლდ შონბერგის ცენტრი ბევრად მეტია, ვიდრე უბრალოდ ისტორიული დოკუმენტების საცავი; იგი ვენის მოდერნიზმის რევოლუციური სულის ცოცხალი და სუნთქავი მოწმობაა. 1998 წელს დაარსებული ეს ინსტიტუტი წარმოადგენს ღრმა კულტურულ კერას, სადაც არნოლდ შონბერგის — ატონალურობის პიონერისა და თორმეტსული ტექნიკის არქიტექტორის — მემკვიდრეობა არა მხოლოდ დაცულია, არამედ აქტიურად აღიარებულიცაა. მისი კედლების მიღმა შესვლა ნიშნავს ინტელექტუალურ ატმოსფეროში შეღწევას, რომელიც დატენილია იმავე შემოქმედებითი აღელვებით, რომელმაც ოდესღაც გადას definisi მუსიკალური გამოხატულების საზღვრების, რაც იძლევა დასავლური ხელოვნების განუყოფლად შეცვლილი ეპოქის იშვიათ შესაძლებლობას.
ამ პრესტიჟულ ცენტრში დაცული კოლექცია ნამდვილი საგანძურია როგორც მეცნიერებისთვის, ისე ხელოვნების მოყვარულთათვის, რაც ისტორიის შეუფერძებელ ქსოვილში აერთიანებს სმენით და მხედველობით აღქმას. არქივებში თავმოყრილია 2მლნ-ზე მეტი გვერდიანი მუსიკალური ნოტები, პირადი დღურკეტები და საკონცერტო პროგრამები, რომლებიც თანამედროვე კომპოზიციის ევოლუციას ასახავს. თუმცა, რაც მართლაც მოხიბლავს სტუმარს, არის კომპოზიტორის ყოველდღიურ ცხოვრებასთან არსებული ინტიმური კავშირი. შონბერგის სამუშაო კაბინეტის ზედმიწევნით შემონახული რეპლიკებით, ორიგინალური ავეჯითა და ინსტრუმენტებით, ცენტრი საშუალებას იძლევა, თითქმის შეგრძნებით მივუახლოვდეთ მის შემოქმედებით პროცესს. გარდა ამისა, კოლექცია ამჟღოვ world-ს მაესტროს ნაკლებად ცნობილ განზომილებასაც ააშკარავებს: მის კავშირს ვიზუალურ ხელოვნებასთან. მისი ფერწერებისა და ნახატების catalogue raisonné ნაშრომი წარმოაჩენს აბსტრაქტულ ესთეტიკას, რომელიც მისი მუსიკის სტრუქტურულ სირთულეებს სარკესავით ირეკლავს და გვთავაზობს მრავალწახნაგოვან ხედვას იმ ადამიანზე, რომლის გენიალურობა ერთmedium-ს სცილდებოდა.
ცენტრის ისტორია არის დისლოკაციისა და საბოლოო დაბრუნების მძიმე, მაგრამ ამაღლებული ნარატივი. 1951 წელს შონბერგის გარდაცვალების შემდეგ, მისი ქონების მართვა მის ქვრივის, გერტრუდის ხელში მოხვდა, თუმცა მუდმივი ინტელექტუალური სახლის ძიება ხანგრძლივი და ენთუზიაზმით სავსე გზა აღმოჩნდა. იმ პერიოდის შემდეგ, როდესაც მისი მემკვიდრეობის დიდი ნაწილი სამს selatan-დასავლეთ კალიფორნიის უნივერსიტეტში ინახებოდა, ვენის მუნიციისა და საერთაშორისო შონბერგის საზოგადოების თავდაუზოგავმა ძალისხმევამ უზრუნველყო მისი შემოქმედების დაბრუნება მის ნამდვილ სამშობლოში. ეს დაბრუნება 1997 წელს არნოლდ შონბერგის ცენტრის პირადი ფონდის დაარსებით დასრულდა — ეს იყო გარდამტეხი მომენტი, რომელმაც მისი რევოლუციური იდეები ისევ იმ ვენის ნიადაგს დაუკავშირა, საიდანაც ისინი აღმოცენდნენ. ეს გამძლეობის განცდა ვრცელდება მოდლინში მდებარე შონბერგის სახლზეც — ცოცხალ მონუმენტზე, სადაც სტუმრებს შეუძლიათ შევიდნენ იმავე ოთახებში, სადაც მისი შემოქმედებითი მიღწევები იქნა აღწეული.
გამორჩეული კოლექციონერისა თუ ხელოვნების მოყვარულისთვის, ცენტრი სთავაზობს უპრეცედენტო ფანჯრას თანამედროვე დისციპლინათა ურთიერთკავშირში. რეგულარული გამოფენებით, ისეთი სამეცნიერო პუბლიკაციებით, როგორიცაა Journal of the Arnold Schönberg Center , და საერთაშორისო აღიარებით, როგორიცაა ყოველწლიური არნოლდ შონბერგის პრემია, ინსტიტუტი ხელს უწყობს იმ კულტურული ძალების ღრმა გააზრებას, რომლებმაც მე-20 საუკუნე ჩამოაყალიბეს. იგი წარმოადგენს სასიცოცხლო გზაჯვარედინს, სადაც მუსიკოლოგია ხელოვნების ისტორიას შეხვდება და ყველა შემოსვლელს ეპატიჟებს, გამოიკვლიოს ღრმა დიალოგი ჟღერადობას, ხილვადობასა და ადამიანური ინოვაციის მარადიულ ძალას შორის.
