პოლ ჯექსონ პოლკი: რევოლუციონერი ფერწერაში

ჯექსონ პოლკი, რომელიც 1912 წლის 28 იანვარს, ქოდიში, ვოიომინგში დაიბადა, უფრო მეტი იყო, ვიდრე უბრალოდ ამერიკელი მხატარი; იგი ხელოვნების სამყაროში მომხდარი სეისმური ცვლილება იყო. მისი ცხოვრება, რომელიც შეოღმა როგორც შემოქმედებითმა ბრწყინვალებამ, ისე პირადმა ტანჯვამ, დასრულდა ფერწერის რევოლუციური მიდგომით, რომელიც დღესაც ატყვევებს და გამოწვევას უსვამს მაყურებელს. დასავლეთის ვრცელი ვაკეებიდან ნიუ-იორკის დინამიკურ სტუდიებამდე, პოლკის გზა ინოვაციის სულისკვეთებასა და მხატვრული თვითგამოხატვის დაუღალავ ძიებას განასახიერებს.

პოლკის ადრეული წლები ნომადური ცხოვრებით იყო ფორმირებული, რაც მისი ოჯახის ხშირი გადაადგილებებით კალიფორნიაში, არიზონასა და, საბოლოოდ, ლოს-ანჯელესში დასახლებით გამოიხატა. მან ისწავლა Manual Arts High School-ში, თუმცა დისკრედიტებული ქცევის გამო expelled გახდა, რამაც, შესაძლოა, კიდევ უფრო გაამძაფრა მისი ამბოხებული სული. მისი ფორმალური სახელოვნებო განათლება ნიუ-იორკის Art Students League-ში დაიწყო, სადაც თომას ჰარტ ბენტონის სტუდენტად იმუშავა — რეგიონალისტი მხატვრის, რომლის გავლენამაც, მიუხედავად წარმავალობისა, პოლკში რიტმისა და დინამიზმის განცდა დათესა. ამ პერიოდმა მას ასევე გააცნო მზარდი სურრეალისტური მოძრაობა და ხელოვნების სამყესში მიმოფანტული რადიკალური იდეები.

• ადრეული გავლენები: ამერიკის დასავლეთის მკაცრი ლანდშაფტები, ბენტონის დინამიკური ფუნჯის დარტყმები და მექსიკელი მურალისტების, მაგალითად დავიდ ალფარო სიკეროს ექსპერიმენტული ტექნიკა ღრმად იმოქმედა მისი განვითარებადი სტილის પર.
• WPA წლები: 1930-იან წლებში ფედერალურ ხელოვნების პროექტთან (Federal Arts Project) მუშაობამ პოლკს მოთოვა ფასდაუდებელი გამოცდილება და ფართო აუდიტორიაზე წვდომა, თუმცა ის ხშირად ეწინააღმდეგებოდა პროექტის შეზღუდვებს.

„წვეთოვანი“ ფერწერის აღმოჩენა

პოლკის ყველაზე მნიშვნელოვანი წვლილი ხელოვნების ისტორიაში 1947 წელს დაფიქსირდა, რამაც ტრადიციული ფერწერის ტექნიკისგან დრამატული გადახვევა მოახდინა. მან დაიწყო ექსპერიმენტები სითხე ენამელის ფერწერის დასასხმელად და დასხურებისთვის სტუდიის იატაკზე გაშლილ უზარმაზარ ტილოებზე — სივრცეში, რომელსაც ის თავის მეუღლეს, ლი კრასნერს უზიარებდა ლონგ-აილენდზე, სპრინგსში. ეს პროცესი, რომელიც კრიტიკოსებმა „წვეთოვან“ ან „ექშენ“ (action) ფერწერად მოიხსენიეს, რევოლუციური იყო, რადგან მან უარყო ესელისა და ფუნჯის, როგორც ძირითად ინსტრუმენტების, გამოყენება და მიიღო შემთხვევითობა, გრავიტაცია და მხატვრის ფიზიკური ჩართულობა მასალებთან.

„მე არ მაშინებს ცვლილებების შეტანა, გამოსახულების განადგურება და ა.შ., რადგან ნახატს საკუთარი სიცოცხლე აქვს,“ — აცხადებდა პოლკი თავის ცნობილ ფრაზაში. ეს ფილოსოფია ხაზს უსვამდა მის რწმენას, რომ ნახატი ორგანულად უნდა წარმოიშვებოდეს შემოქმედებითი აქტისგან. მისი ტექნიკა მოიცავდა გამათხელებული ენამელის ფერწერის გამოყენებას, რომელიც ხშირად სინთეტიკურ ფისთან იყო შერეული, და მათ დატანას სხვადასხვა მეთოდით — დასხმით, წვეთებით, სროლით და ს syringe-ების გამოყენებითაც კი — რაც ტილოს მთელ ზედაპირზე ფერისა და ტექსტურის რთულ ქსოვილს ქმნიდა. შედეგად მიღებული ნამუშევრები, როგორიცაა *Number 1, 1948* (ხშირად ცნობილი როგორც „ლავენდერული ბურუსი“), არაფერს ჰგავდა მანამდე ნანახს და გამოწვევას უსვამდა რეპრეზენტაციისა და კომპოზიციის ტრადიციულ წარმოდგენებს.

• ძირითადი ტექნიკა: პოლკი იყენებდა მრავალფეროვან ინსტრუმენტებს — ჯოხებს, ფუნჯებს, ტილოს ნაგლეჯებს და საკუთარ სხეულსაც კი — ფერწერის სამართავად.
• menyelвანი (All-Over) კომპოზიცია: მისი ნახატები, როგორც წესი, აღჭურვილი იყო „all-over“ კომპოზიციით, რაც ნიშნავს, რომ ტილოზე არ არსებობდა ერთი_, დომინანტური ფოკუსური წერტილი; ნაცვლად ამისა, მთელი ზედაპირი განიხილებოდა როგორც ფერისა და ტექსტურის ერთიანი ველი.

აბსტრაქტული ექსპრესიონიზმი და აღიარება

პოლკის გარდამტეხმა ნამუშევრებმა სწრაფად მოიპოვეს აღიარება აბსტრაქტული ექსპრესიონიზმის მზარდ მოძრაობაში, რომელიც ნიუ-იორკში 1940-იანების ბოლოს ჩამოყალიბდა. მარკ როთკოსა და ვილემ დე კუნინგის მსგავსად, პოლკმა შეფასო მხატვრული თვითგამოხსნადობის საზღვრები და გამოიკვლია ემოციის, ცნობიერებისა და ქვეცნობიერის თემები.

მიუხედავად იმისა, რომ თავდაპირველად მას სკეპტიციზმითა და კრიტიკით შეხვდნენ — ზოგიერთი კრიტიკოსი მის ნამუშევრებს ქაოსურს უწოდებდა — პოლკის გავლენა 1950-იან წლებში სტაბილურად იზრდებოდა. თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმმა (MoMA) გადამწყვეტი როლი შეასრულა მისი შემოქმედების მხარდაჭერაში, 1948 და 1956 წლებში მისი ნახატების გამოფენით და რამდენიმე მნიშვნელოვანი ნამუშევრის თავის კოლექციაში შეძენით. პეგი გუგენჰაიმმა, ცნობილმა ხელოვნების დილერმა და კოლექციონერმა, ასევე აღიარა პოლკის გენიალურობა და ხელი შეუწყო მისი კარიერის პოპულარიზაციას.

• კრიტიკული რეცეფცია: ადრეული კრიტიკოსები პოლკის ნამუშევრებს ხშირად ფორმისა თუ შინაარსის არქონით აფასებდნენ.
• დამატებითი რესურსები:
  • ჯექსონ პოლკის ვებგვერდი: https://www.jackson-pollock.org/