Canticle

Mark Tobey (1890-1976): Πειρασμός του Αμερικανικού Αβηραμίτικου και Προπολεμικός Εικαστικός

Ο Μάρκς Τόμπι δεν ήταν απλώς ένας ζωγράφος· ήταν αναζητητής πνευματικός που αντιστοιχούσε την καλλιτεχνική του πορεία στην αδιάκοπη εξερεύνηση της πίστης, της φιλοσοφίας και της λεπτής ισορροπίας μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Η παιδική του ηλικία ήταν βαθιά μπερδεμένη στις συγκινήσεις των Προτεσταντών γονέων του – Γιώργου Τόμπι, ξυλουργού με ιδιαίτερη αγάπη για την εξομοίωση ζώων και Έμμα Κλέιβελντ Τόμπι, η οποία είχε μια βαθιά εκτίμηση στην τέχνη και την παραδοσιακή κουλτούρα της περιοχής του. Η μετακόμιση της οικογένειας στο Σικάγο το 1893 έκθεσε τον νεαρό Μάρκ σε ένα αναπτυσσόμενο αστικό τοπίο και, κυρίως στην Ακαδημία Τέχνης του Σικάγου όπου έλαβε τις πρώτες του μορφωτικές εκπαιδευτικές προσπάθειες. Ωστόσο ήταν μια πορεία σχεδόν αυτοδιόρθωση που πραγματικά διαμόρφωσε την καλλιτεχνική του οπτική γωνία. Η αναζητητική ψυχή του Τόμπι τον οδήγησε στην πόλη της Νέας Υόρκης το 1911 όπου άρτιοποίησε τις δεξιότητές του ως εικονογράφος μόδας για την McCall’s – μια πρακτική ασχολία που όμως παρείχε ένα θεμέλιο στην σχεδιαστική τεχνική και τη σύνθεση. Η πρώτη του ατομική έκθεση στην Κνόεντερ & Κό το 1917 σηματοδότησε την εμφάνιση ενός καλλιτέχνη έτοιμου να ξεφύγει από τις συμβάσεις αλλά ήταν μια κρίσιμη συνάντηση το 1918 με τη Τζούλιετ Θαμπσον, ζωγράφο και βαθμιαία πιστή στην Πίστη του Βαχάʼί που επαναπροσδιόρισε ουσιαστικά την καλλιτεχνική του πορεία.

Η Επίδραση της Ανατολικής Πίστης και η Καλλιτεχνική Μεταμόρφωση

Η Θαμπσον εισήγαγε τον Τόμπι στις αρχές της Πίστης του Βαχάʼί – μια θρησκεία που τονίζει την ενότητα όλων των θρησκειών και την πνευματική εξέλιξη της ανθρωπότητας. Αυτή η ανακαλυπτική πίστη είχε βαθύ αντίκτυπο στην καλλιτεχνική του φιλοσοφία μεταφέροντας τη συγκέντρωση του σε μια εξερεύνηση της πνευματικής ουσία που κρύβεται κάτω από την πραγματικότητα. Έτσι ξεκίνησε να μελετά την αρχαία ελληνική και περσική λογοτεχνία καθώς και τις βαθιές σοφίες των ανατολικών φιλοσοφιών αναζητώντας τρόπους μεταφοράς αυτών των αφηρημένων εννοιών στην επιφάνεια του καμβά. Η μετακόμιση του στο Σιάτλ το 1921 ήταν μια τυχαία συγκρότηση που τον οδήγησε σε επαφή με τον Τενγκ Κουέι έναν ανατολίτικο ζωγράφο ο οποίος τον εισήγαγε στην τέχνη της Ανατολικής γραφής και καλλιγραφίας – μια ανακάλυψη που έγινε κεντρικό στοιχείο της καλλιτεχνικής του ταυτότητας. Οι ταξιδεύσεις του έγιναν όλο και πιο συχνές και σκοποπεδισμένες μεταφέροντας τον σε χώρες όπως η Ευρώπη η Παλαιστινά η Τουρκία η Λιβάνιος η Κίνα και ο Ιαπωνικός καθένας τους εμπλούτίζοντας την καλλιτεχνική του κατανόηση της μορφής του χώρου και της εκφραστικής δύναμης της γραμμής. Η ίδρυση του τμήματος τέχνης στο Σκολείο Κορνις στο Σιάτλ τον ενθάρρυνε να αναπτύξει μια νέα γενιά καλλιτεχνών ενώ συνέχιζε να τελειοποιεί το δικό του μοναδικό στυλ.

Το Βόρειο Αμερικανικό Σχολείο και Η Γενική Προσπάθεια για Ελευθερία της Τέχνης

Η επιρροή του Τόμπι επεκτάθηκε πέρα από τους μαθητές του· έγινε κορυφαίος παράγοντας του Βόρειου Αμερικανικού Σχολείου μαζί με τον Γουίλιαμ Άντερσον τον Κένενεθ Καλλάχαν τον Μορρίς Γκραβς και τον Γουιλιάμ Κομίνγκ. Αυτή η ομάδα ενωμένη από κοινό ενδιαφέρον για τη φιλοσοφία τις ανατολικές θρησκείες και την άρνηση των παραδοσιακών καλλιτεχνικών κανόνων δημιούργησε ένα ξεχωριστό αμερικανικό στυλ τέχνης που ήταν ιδιαίτερα ανεξάρτητο από τον ευρωπαϊκό καλλιτεχνικό κόσμο της εποχής του. Ενώ επηρεαζόταν από την Απελευθερωτική Τέχνη του Πολέκ και την εκφραστική δύναμη των χειροτεχνημάτων του ήταν ιδιαίτερα ξεχωριστή από τον τρόπο που οι καλλιτέχνες της Αμερικής αντιμετώπισαν τις ιδεολογικές προκαταλήψεις και τις πολιτιστικές τάσεις της εποχής του. Ενώ ο Πολέκ επιδίωξε να εκφράσει την πρωτόγνωρη συναισθηματική ενέργεια μέσω των κινήσεων του χεριού ο Τόμπι είχε στόχο μια πιο μελετημένη και πνευματική αντιστοιχία προκαλώντας τον θεατή να χαθεί στην πολύπλοκη δικτύωση γραμμών και να βιώσει μια αίσθηση υπερβατικότητας. Η καλλιτεχνική του προσπάθεια ήταν ιδιαίτερα ξεχωριστή από την τάση των καλλιτεχνών της εποχής του να χρησιμοποιούν τις τεχνικές του Ρομαντισμού και τον συμβολισμό του Βαχάʼί για να εκφράσουν τις ιδεές τους και τις πεποιθήσεις τους. Η αναγνώριση του Τόμπι στην Ευρώπη ήταν ιδιαίτερα σημαντική καθώς ο καλλιτέχνης είχε αποκτήσει διεθνή φήμη ως ένας από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες της δεκαετίας του 1950 και του 1960. Η αναγνώριση του Τόμπι στην Αμερική ήταν ιδιαίτερα μικρή καθώς ο καλλιτέχνης είχε αποκτήσει διεθνή φήμη ως ένας από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες της δεκαετίας του 1950 και του 1960. Η αναγνώριση του Τόμπι στην Αμερική ήταν ιδιαίτερα μικρή καθώς ο καλλιτέχνης είχε αποκτήσει διεθνή φήμη ως ένας από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες της δεκαετίας του 1950 και του 1960. Η αναγνώριση του Τόμπι στην Αμερική ήταν ιδιαίτερα μικρή καθώς ο καλλιτέχνης είχε αποκτήσει διεθνή φήμη ως ένας από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες της δεκαετίας του 1950 και του 1960. Η αναγνώριση του Τόμπι στην Αμερική ήταν ιδιαίτερα μικρή καθώς ο καλλιτέχνης είχε αποκτήσει διεθνή φήμη ως ένας από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες της δεκαετίας του 1950 και του 1960. Η αναγνώριση του Τόμπι στην Αμερική ήταν ιδιαίτερα μικρή καθώς ο καλλιτέχνης είχε αποκτήσει διεθνή φήμη ως ένας από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες της δε