Second Version of Triptych 1944
Το έργο τέχνης που εμφανίζεται σε αυτή τη σελίδα προστατεύεται από τους νόμους περί πνευματικών δικαιωμάτων, γεγονός που σημαίνει ότι δεν μπορούμε νομικά να δημιουργήσουμε ή να πουλήσουμε μια ταυτόσημη αναπαραγωγή του. Αυτή η προστασία επιβάλλεται βάσει διεθνών συμφωνιών, όπως η Σύμβαση της Βέρνης καθώς και από τους εθνικούς νόμους, συμπεριλαμβανομένων αυτών που ορίζονται από το Νομοθεσία περί πνευματικών δικαιωμάτων των ΗΠΑ - Τίτλος 17. Όλα τα δικαιώματα κατοχυρωμένα. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή χωρίς άδεια.
Αυτή η μέθοδος συμμορφώνεται πλήρως με τους κανονισμούς περί πνευματικών δικαιωμάτων, καθώς δεν περιλαμβάνει την αντιγραφή ή την αναπαραγωγή του προστατευόμενου έργου. Αντίθετα, πρόκειται για μια δημιουργική ερμηνεία — ένα νέο έργο που επηρεάζεται από το πρωτότυπο, χωρίς όμως να είναι πανομοιότυπο με αυτό.
Giclée / Εκτυπώσεις Τέχνης
Εκτύπωση giclée ή σε καμβά ποιότητας μουσείου με γρήγορη παραγωγή και ευέλικτες επιλογές φινιρίσματος. ( Αγορά χειροποίητου πίνακα
Μετάβαση σε Ψηφιακή Αποτέλεσμα)
P118B €10
P118H €10
P118W €10
P438Z €10
P508JH €12
P508YH €12
P805H €10
P805Z €10
P919BZ €10
P919G €10
P919XJ €10
P959ZH €10
P968JZ €12
W106C €8
W218G €10
W218JH €8
W218Y €10
W307PJ €10
W316G €10
W316PJ €8
W316Y €10
W398PJ €8
W4111J €10
W500HY €15
W500JH €15
W692G €12
W849H €8
W940BG €15
W953PJ €8
Επιλέξτε από τις προκαθορισμένες διαστάσεις μας που διατηρούν τις αρχικές αναλογίες του έργου τέχνης.
Εισάγετε το πλάτος και το ύψος που επιθυμείτε, ώστε να ταιριάζουν στο κάδሮ ή στον τοίχο σας. Μια εκτύπωση μπορεί μόνο να υποστεί κοψίμό και ποτέ να μην γίνει μεγαλύτερη από την αρχική εικόνα, επομένως η επιλογή μεγέθους με διαφορετικό σχήμα συνεπάγεται απώλεια ενός μέρους της εικόνας. Σας στέλνουμε ένα ψηφιακό mockup για έγκριση πριν προχωρήσουμε σε οποιαδήποτε εκτύπωση. Η εικόνα που εμφανίζεται σε αυτή τη σελίδα δεν δείχνει την πραγματική κοπή — μόνο το mockup την παρουσιάζει.
Παγκόσμια Αποστολή () σε 2 εβδομάδες αντί για τις συνήθεις 4/5 εβδομάδες. (10 Νοέμβριος)
Δωρεάν γρήγορη διεθνής αποστολή
Κάμβας από Λινό Υψηλής Ποιότητας
Πλήρης ασφάλιση μεταφοράς
Εγγύηση επιστροφής δασμών και φόρων εισαγωγής
Εγγύηση Απόλυτης Ομοιότητας Χρωμάτων
Πολιτική Επιστροφής 100 Ημερών (Μόνο σε περίπτωση ελαττωμάτων)
Εγγύηση επιστροφής 100% των χρημάτων
Προσφορά για πολλαπλές παραγγελίες
Second Version of Triptych 1944
Giclée / Εκτυπώσεις Τέχνης
Διαστάσεις Αναπαραγωγής
-
Τελική Τιμή
€ 56
Second Version of Triptych 1944: A Descent Into Visceral Horror
Francis Bacon’s *Second Version of Triptych 1944*, completed in 1988, stands as a monumental testament to the artist's unwavering commitment to confronting the darkest recesses of human experience. It is not merely a repetition of his seminal 1944 masterpiece, *Three Studies for Figures at the Base of a Crucifixion*; rather, it’s an amplification—a deliberate deepening of the unsettling psychological landscape established by its predecessor. Executed in acrylic on canvas, this expansive piece embodies Bacon's signature style: grotesque, fragmented figures rendered against a stark crimson backdrop that pulsates with latent menace.- Historical Context
- Stylistic Innovations
- Symbolism and Imagery
- Technique: The Alchemy of Texture
- Emotional Resonance
Historical Context: Echoes of Trauma and Artistic Legacy
Bacon’s artistic journey began amidst the turbulent aftermath of World War II, a period marked by profound disillusionment and existential questioning. Influenced heavily by Picasso's biomorphs—distorted representations of human forms—and deeply affected by Nietzsche’s philosophy of eternal recurrence, Bacon wrestled with themes of suffering, mortality, and the inescapable brutality inherent in existence. *Three Studies for Figures at the Base of a Crucifixion*, created just two years prior, served as a crucible for these anxieties, distilling them into three powerfully unsettling images—a man seated on a bench, a figure standing before a red wall, and a man holding an umbrella beside a chair. The triptych’s genesis in Aeschylus's *Oresteia*, specifically the Furies—demons embodying retribution and vengeance—underscores Bacon’s preoccupation with primal forces and moral dilemmas. The 1988 reworking wasn’t simply a casual revisiting of this iconic work; it was a conscious effort to grapple with the legacy of its initial impact, acknowledging both its aesthetic brilliance and its unsettling psychological depth.Stylistic Innovations: Expanding Upon Formality
While retaining the core compositional elements of *Three Studies*, Bacon dramatically increased the scale of his second version—reaching 78 × 58 inches—a decision that profoundly altered the artwork’s expressive potential. The crimson hue replacing the burnt orange background intensifies the sense of dread and claustrophobia, mirroring the psychological tension inherent in the original. Critics noted a subtle shift away from the stark simplicity of the earlier piece; Bacon deliberately layered textures and employed techniques designed to heighten visual impact. This deliberate expansion wasn’t merely about grandeur—it was about allowing for a more immersive experience of the artwork's unsettling imagery. As John Russell observed, “there was painting in England before the Three Studies, and painting after them, and no one ... can confuse the two.”Symbolism and Imagery: Confronting The Primordial
The figures themselves—rendered in acrylic on canvas—remain strikingly similar to those depicted in *Three Studies*, embodying Bacon’s fascination with distorted human forms. These semi-anthropomorphic creatures are positioned against a backdrop that evokes the desolate landscapes of myth and legend, mirroring the influence of Nietzsche's philosophy. The deliberate fragmentation of the figures—their limbs contorted into grotesque postures—serves as a visual metaphor for psychological disintegration and the inescapable confrontation with mortality. Bacon’s use of geometric structures—the three radiating lines from the central figure—further reinforces this thematic preoccupation, channeling the energy of ancient Greek tragedy and highlighting the inescapable cycle of violence and retribution.Technique: The Alchemy of Texture
Bacon's meticulous approach to painting involved layering acrylic paint onto canvas with painstaking precision. He achieved remarkable textural effects through a combination of brushstrokes and glazing techniques—a deliberate departure from more polished styles prevalent at the time. The resulting surface is characterized by palpable roughness, conveying an immediacy and visceral energy that transcends mere visual representation. This technique wasn’t simply about achieving aesthetic beauty; it was about capturing the essence of psychological torment—the feeling of being trapped within a suffocating space where primal forces threaten to overwhelm reason.Emotional Resonance: An Unflinching Portrait of Darkness
Ultimately, *Second Version of Triptych 1944* succeeds in conveying Bacon’s profound pessimism and his unwavering commitment to confronting the darkest aspects of human consciousness. Like its predecessor, it refuses to offer easy answers or comforting illusions—instead presenting a starkly honest depiction of suffering, fear, and the inescapable confrontation with death. It stands as a powerful reminder that art can serve as a catalyst for introspection and a conduit for grappling with existential anxieties—a legacy cemented by Bacon’s enduring influence on subsequent generations of artists.Ερωτήσεις και Απαντήσεις
Μπορεί η εικόνα του έργου "Second Version of Triptych 1944" του Φράνκις Μπέικον να αναπαραχθεί ελεύθερα;
Το έργο "Second Version of Triptych 1944" του Φράνκις Μπέικον ανήκει στο ακόμα προστατευόμενο από δικαιώματα αυτορικού. Η κατάσταση αυτή διέπει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να αναπαραχθεί η εικόνα του έργου.
Για ποιον χώρο προτείνεται το "Second Version of Triptych 1944" του Φράνκις Μπέικον;
Μια αναπαραγωγή του "Second Version of Triptych 1944" ταιριάζει απόλυτα σε ένα Living Room.
Πού τοποθετείται το "Second Version of Triptych 1944" ανάμεσα στα επαναλαμβανόμενα θέματα του Φράνκις Μπέικον;
Ανάμεσα στα αναγνωρισμένα θέματα του/της Φράνκις Μπέικον - picasso, nietzsche, aeschylus, trauma, suffering, morality, iconic, legacy - το "Second Version of Triptych 1944" εστιάζει ιδιαίτερα στα francis bacon, triptych, human figure, crimson backdrop, existential angst, post-war trauma, biomorphic forms.
Σχετικά Έργα Τέχνης
Βιογραφικό Καλλιτέχνη
Πρώιμη Ζωή, Οικογένεια και Εκπαίδευση
Ο Φράνκις Μπέικον γεννήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 1909, στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας. Μεγάλωσε σε ένα σπίτι στην ιρλανδική αιθάλη, ως γιος ενός εκπαιδευτή ιπποδρόμων. Η παιδική του ηλικία χαρακτηρίστηκε από έναν σωματικό αγώνα· εμφάνιζε σοβαρή ασθένεια των πνευμόνων, μια κατάσταση που καθιστούσε την αναπνοή μια δύσκολη και επίπονη διαδικασία. Επίσης, βίωσε ένα έντονο αίσθημα περιορισμού κατά τα νεαρά του χρόνια, θυμίζοντας πώς η οικιακή κουζινάρα τον έκλεινε σε σκοτεινές ντουλάπες για μεγάλα διαστήματα. Αυτό το αίσθημα ασφυξίας και ο τρόμος που προκαλούσε το κρύψμα των μελών της οικογένειας σε κλεισμένους χώρους κατά την περίοδο της ιρλανδικής επανάστασης, άφησαν μια ανεξίτητη εντύπωση στα πρώτα του χρόνια.
Η εκπαίδευσή του ήταν σε μεγάλο βαθμό ιδιωτική, διδακτόρια από διδάσκους στο σπίτι και όχι σε ένα παραδοσιακό σχολείο. Αυτή η ασυνήθιστη ανατροφή σήμαινε ότι δεν ακολούθησε ποτέ την τυπική διαδρομή μιας καλλιτεχνικής μαθητείας. Στην ηλικία των δεκαέξι, η ανησυχία της νεότητας τον οδήγησε να εγκαταλείψει το σπίτι του στην αγροτική Ιρλανδία για να αναζητήσει την τύχη του στο Λονδίνο. Άφιξε στην πόλη στα δεκαεπτά του, επιβιώνοντας με μια προκαταβολή που του παρέδιδε η μητέρα του, καθώς προσπαθούσε να βρει το δρόμο του μέσα στις πολυπλοκότητες της αστικής ζωής.
Η Ζωή στο Λονδίνο, το Βερολίνο και το Παρίσι
Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, ο Φράνκις Μπέικον ήταν ένας άνθρωπος σε συνεχή κίνηση. Περιπλανόταν στους δρόμους του Λονδίνου, του Βερολίνου και του Παρισιού, ζώντας μια ζωή που συχνά ήταν τόσο ταραγμένη όσο και οι πόλεις που κατοικούσε. Το 1928 εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο, βρισκόμενος στο επίκεντρο της μποέμ σκηνής της πόλης. Ήταν μια περίοδος περιπλάνησης και επιβίωσης, χαρακτηρισμένη από μια ανησυχητική ενέργεια καθώς μετακινούνταν ανάμεσα σε αυτά τα ευρωπαϊκά κέντρα. Ζούσε με μια επιδρομή από τη μητέρα του και αναλαμβάνε διάφορες δουλειές για να καλύψει τα έξοδά του.
Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, η επαγγελματική του ζωή ήταν στενά συνδεδεμένη με τον κόσμο του σχεδιασμού εσωτερικών χώρων και της διακόσμησης. Πέρασε πολύ χρόνο εργαζόμενος με υφές και σχήματα, δημιουργώντας δομημένα αντικείμενα για τα σπίτια των άλλων. Ωστόσο, μια καθοριστική στιγμή ήρθε κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στο Παρίσι στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Επισκέφθηκε μια έκθεση με έργα του Πικάσο και η θέασή τους άλλαξε εντελώς την πορεία του. Ο τρόπος με τον οποίο ο Πικάσο χειριζόταν την ανθρώπινη μορφή —αντιμετωπίζοντάς την ως κάτι οργανικό και οστικό— του πρόσφερε έναν νέο τρόπο να βλέπει τον κόσμο. Αποφάσισε να εγκαταλείψει τον σχεδιασμό για να αφιερωθεί στη ζωγραφική, μια επιλογή που θα οριστεί το υπόλοιπο της ζωής του.
Σχεδιασμός Εσωτερικών Χωρών και Πρώιμη Καριέρα
Πριν ο κόσμος τον αναγνωρίσει ως ζωγράφο, ο Φράνκις Μπέικον αφιέρωσε τα πρώτα του επαγγελματικά χρόνια εργαζόμενος ως σχεδιαστής εσωτερικών χώρων και διακοσμητής. Αυτή ήταν μια πρακτική και δομημένη περίοδος της ζωής του, η οποία έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα ταραγμένα χρόνια που πέρασε περιπλανόμενος στο Λονδίνο, το Βερολίνο και το Παρίσι. Δεν ακολούθησε την παραδοσιακή διαδρομή ενός καλλιτέχνη, παρακάμπτοντας πλήρως τις σχολές τεχνών και τα επίσημα μαθητεία. Αντίθετα, ήταν ένας αυτοδίδακτος άνθρωπος που έμαθε μέσα από την άμεση παρατήρηση και την πρακτική εργασία στον διαμόρφωση των φυσικών χώρων.
Η εργασία του στον σχεδιασμό ήταν μακριά από δευτερεύουσα. Συνέβαλε στην αισθητική της εποχής δημιουργώντας χαλιά Royal Wilton που φέρουν αφηρημένα μοτίβα. Το μάτι του για τη μορφή επεκτάθηκε σε διάφορα αντικείμενα και έπιπλα σπιτιού, συμπεριλαμβανομένων pouffes από δέρμα σκώλας, ράφια κοκτέιλ και διαχωριστικά δωματίων. Σχεδίασε επίσης καρέκλες, χρησιμοποιώντας συχνά σωληνώδη ατσάλι και γυαλί για να δημιουργήσει σιλουέτες που έφεραν μια μοντέρνα και γεωμετρική αίσθηση. Αυτά τα πρώτα χρόνια του προσέφεραν μια βαθιά κατανόηση της δομής και του τρόπου με τον οποίο τα αντικείμενα καταλαμβάνουν έναν χώρο.
Αυτό το υπόβαθρο στον διακοσμητισμό άφησε ένα αμείωτο αποτύπωμα στην επόμενη προσέγγισή του στον καμβά. Οι γεωμετρικές μορφές και οι αρχιτεκτονικές πλαισιώσεις που κάποτε κατασκεύαζε για τους χώρους κατοικίας, τελικά μεταμορφώθηκαν στις διαφανείς κλουβίδες και τις χωρικές δομές που θα οριστούν τα έργα του. Μετακινήθηκε από τον σχεδιασμό των φυσικών περιβαλλόντων που κατοικούσαν οι άνθρωποι, στην δημιουργία των ψυχολογικών χώρων που παγίδευαν τα υποκείμενά του. Ακόμα και όταν εγκατέλειψε τον σχεδιασμό για το πινέλο, η αίσθηση της κατασκευής παρέμεινε πάντα παρούσα.
Τεχνική και Καλλιτεχνικό Στυλ
Η προσέγγιση του Φράνκις Μπέικον στον καμβά ήταν σωματική και άμεση. Δούλευε με λάδια και μεγάλες βουρτσές, εφαρμόζοντας το χρώμα με έναν τρόπο που φαινόταν βαρύ και επείγον. Τα χρώματά του ήταν συχνά λεκιασμένα και βίαια, χρησιμοποιημένα για να αφαιρέσουν κάθε αίσθημα διακοσμητικής άνεσης. Μέσω αυτής της μεθόδου, δημιούργησε μορφοποιημένες εικόνες που εκφράζουν ένα βαθύ αίσθημα απομόνωσης, βιαιότητας και τρόμου. Δεν στοχεύεσε στην κομψή τελεσιτεία της παραδοσιακής πορτρέτας, προτιμώντας αντίθετα να αγγίξει την ωμή αίσθηση του να είσαι ζωντανός και ευάλωτος.
Για να οργανώσει αυτά τα έντονα συναισθήματα, χρησιμοποιούσε συχνά ένα συγκεκριμένο δομικό στοιχείο. Εφαρμόζωνε ένα κυβικό, αρχιτεκτονικό σύστημα πλαισίωσης, γνωστό ως χωρικό πλαίσιο (space-frame). Αυτές οι γεωμετρικές κατασκευές λειτουργούσαν σαν διαφανείς κλουβιά, παγιδεύοντας τα υποκείμενά του μέσα σε έναν καθορισμένο, συχνά κλειστοφοβικό χώρο. Τοποθετώντας τις μορφές μέσα σε αυτές τις άκαμπτες δομές, ήταν σε θέση να συγκεντρώσει την εικόνα και να αναγκάσει τον θεατή να αντιμετωπίσει την απομόνωση του υποκειμένου. Αυτή η τεχνική τον βοήθησε να απομακρυνθεί από την απλή αφήγηση, εστιάζοντας αντίθετα στην εσωτερική, σωματική επίδραση της ανθρώπινης μορφής.
Βρήκε επίσης έναν τρόπο να χρησιμοποιήσει την παραδοσιακή θρησκευτική εικονογραφία χωρίς το βάρος της πίστης. Χρησιμοποίησε την έννοια του σταυρού ως ένα σκελετικό πλαίσιο, μια δομική στήριξη πάνω στην οποία μπορούσε να ανάρτησει συγκεκριμένες αισθήσεις μαρτύρησης. Αυτό του επέτρεψε να εξερευνήσει την ανθρώπινη κατάσταση μέσα από το πρίσμα της σωματικής και ψυχολογικής δυσφορίας. Το έργο του βασιζόταν συχνά σε αυτά τα σκελετικά πλαίσια για να αντέξει το βάρος των παραμορφωμένων και στρεβλωμένων φιγούρων του.
- Three Studies for Figures at the Base of a Crucifixion (1944)
- Study for a Portrait (1952)
Κύρια Έργα και Βασικά Θέματα
Το έργο του Φράνκις Μπέικον συχνά φάνταζε ως μια προσπάθεια επεξεργασίας της βαριάς και ανησυχητικής ατμόσφαιρας του mid-twentieth century. Το 1945, παρουσίασε το Three Studies for Figures at the Base of a Crucifixion, ένα έργο που βοήθησε στην καθιέρωση της φήμης του. Δεν χρησιμοποίησε τη σταύρωση για θρησκευτική ευλάβεια, αλλά ως μια δομική σκελετική υποδομή για να ανάρσει αισθήματα μαρτύριας. Ενδιαφερόταν για το πώς η ανθρώπινη μορφή θα μπορούσε να παραμορφωθεί ώστε να εκφράσει την ωμή πραγματικότητα της ύπαρξης, αναζητώντας συχνά έμπνευση στις μελέτες κίνησης του Eadweard Muybridge για να κατανοήσει πώς το σώμα κινείται και διασπείρεται.
Η εμμονή του με το ουρλιάγισμα έγινε ένα επαναλαμβανόμενο στοιχείο της οπτικής του γλώσσας. Βρήκε ένα συγκεκριμένο είδος τρόμου στο ουρλιάζον πρόσωπο που εμφανίζεται στην ταινία Battleship Potemkin του Sergei Eisenstein, και μετέφερε αυτή την εσωτερική, σωματική αντίδραση στον καμβά. Αυτό το μοτίβο έφτασε στην κορύφωσή του στη σειρά έργων του γνωστή ως The Screaming Popes, που δημιουργήθηκε μεταξύ 1949 και mediados της δεκαετίας του 1950. Σε αυτά τα πίνακες, πήρε την αξιοπρεπή εξουσία του Portrait of Pope Innocent X του Velázquez και την αφαίρεσε, μετατρέποντας την παπική μορφή σε ένα εφιαλτικό φάντασμα υστερικής φόβου.
- Three Studies for Figures at the Base of a Crucifixion (1944)
- The Screaming Popes (1949–mid-1950s)
Φράνκις Μπέικον
1909 - 1992 , Ιρλανδία
Γρήγορα στοιχεία
- Artistic Movement Or Style: Εκφραστισμός, Κυβισμός, Σουρεαλισμός
- Artists Who Influenced This Artist:
- Πικάσο
- Matthias Grünewald
- Ρεμπραντ
- Βελάσκεθ
- Σεργκέι Αϊζενστάιν
- Eadweard Muybridge
- Date Of Birth: 1909
- Date Of Death: 1992
- Full Name: Φράνκις Μπέικον
- Nationality: Ιρλανδός
- Notable Artworks:
- Τρία Σχέδια για Σχήματα στη Βάση ενός Σταυρού
- Σκύλος
- Μελέτη για ένα Πορτρέτο
- Place Of Birth: Δουβλίνο, Ιρλανδία

Η επιλογή με γυαλί είναι διαθέσιμη μόνο για μεγέθη κάτω από 110 εκ.
