Gezginin Fırçası
Manzara resimlerinde, doğanın görünürdeki düzensizliğinin altında dinamik bir biçimsel yapı yatar. 1698 yılında, Bay Ge'nin dağ sığınağını birleşik kütleler ve araya giren boşluklar sistemiyle tasvir eden Landscape adlı bir eser ortaya çıkar. Sol orta plan, varlık ile boşluk arasında titiz bir denge sergiler. Bu, mevcut formların basit bir taklidi değildir; aksine, yüzey dokusunun ve ışık ile sisin etkilerinin bir uygulamasıdır. Bu unsurlar, dağlardaki gezintileri sırasında doğayla kurduğu samimi temasın doğrudan bir sonucudur.
Pekin'de geçirilen yılların, belirli bir sanatsal duruşu sağlamlaştırdığı görülmektedir. O, yaratıcı taklit anlamına gelen fang geleneğini reddederek, geçmişin kısıtlayıcı ve boğucu geleneklerinden uzaklaşmayı seçmiştir. Ortodoks okul yerleşik stillere bağlı kalırken, o eski kuralların formüle edilmesinden önceki bir duruma dönüş arayışındaydı. Eserleri, resmin aşırı entelektüelleştirilmesine, özellikle de soyut fikirler, teoriler, kompozisyon ve fırça darbelerine yönelik ağır odaklanmaya karşı bir tepki niteliğindedir.
Guilin'de Bir Yaşam
1642 yılında Çin'in Guilin kentinde doğan sanatçı, hareketle tanımlanan bir hayat sürdü. Kimliği sıklıkla Daoji ismiyle ilişkilendirilse de, tarih onu Ji Gong olarak tanır. Bazı tarihi figürler bu ismi folklor aracılığıyla paylaşsa da, bu ressamın varlığı manzaranın fiziksel gerçekliğine ve mürekkep ile fırçanın teknik icrasına dayanmaktadır.
Bir yaratıcı olarak gelişimi, akademik olanı reddetmesine bağlıdır. Farklı arazilerde hareket ederek, kompozisyonlarını atmosferik derinlik ile süslemek için gerekli olan görsel verileri toplamıştır. Mirası, bir dağın katı kütlesi ile bir bulutun geçici niteliği arasındaki gerilimi ele alış biçiminde hala görünür durumdadır.