Artysta
Urodzony w Harrison County, United States of America
Wczesne lata i edukacja
Urodzony: Harrison County, Stany Zjednoczone Ameryki (1846)
Zmarł: 1933
William Henry Holmes urodził się 1 grudnia 1846 roku na farmie w pobliżu Cadiz, w hrabstwie Harrison w stanie Ohio, jako syn Josepha i Mary Heberling Holmes.
W 1870 roku ukończył McNeili Normal School w Hopedale, Ohio.
Przez krótki czas wykładał w tej szkole rysunek, malarstwo, historię naturalną oraz geologię.
W 1889 roku szkoła przyznała mu honorowy tytuł Bachelor of Arts (A.B.).
W 1918 roku otrzymał honorowy stopień doktora nauk (Doctor of Science) od Uniwersytetu George Washingtona.
Kariera artysty, ilustratora i geologa
W 1871 roku udał się do Waszyngtonu, aby studiować sztukę pod okiem Theodore'a Kaufmanna.
Pracował dla Smithsonian Institution, zajmując się rysowaniem i szkicowaniem skamieniałych muszli oraz skorup żywych mięczaków.
W 1872 roku został artystą i topografem w rządowej ekspedycji badawczej Ferdinanda Vandeveera Haydena, zastępując Thomasa Morana.
Jego pierwsza wyprawa na Zachód prowadziła do Parku Narodowego Yellowstone.
W latach 70. XIX wieku zyskał ogólnokrajową sławę jako ilustrator naukowy, kartograf, pionier archeologii oraz geolog.
Jego prace nad lakolitem wywarły wpływ na badania Grove'a Karla Gilberta.
Blisko współpracował z fotografem Williamem H. Jacksonem.
Pomógł przy opracowaniu Atlasu Geologicznego i Geograficznego Kolorado autorstwa Haydena (1877, 1881).
W celu dalszego rozwoju artystycznego studiował w Monachium pod kierunkiem Franka Duvenecka.
Pobierał lekcje „muzealnictwa” u Adolphe'a B. Meyera z Muzeum Antropologicznego w Dreźnie.
Po powrocie do USA został przydzielony do Clarence'a Duttona jako geolog i ilustrator.
Wykonał ilustracje do atlasu „Tertiary History of the Grand Canyon District” autorstwa Duttona (1882).
Stworzył panoramę Wielkiego Kanionu w formie tryptyku z punktu Point Sublime, która jest uznawana za jego arcydzieło.
Prace archeologiczne i studia etnologiczne
W 1875 roku rozpoczął badania pozostałości kultury Ancestral Pueblo w Utah.
Jego modele starożytnych indyjskich ruin zostały zaprezentowane na Wystawie Jubileuszowej (Centennial International Exhibition) w Filadelfii.
Stał się ekspertem w dziedzinie prehistorycznej ceramiki, sztuki muszli, tekstyliów oraz rzemiosła rdzennych Amerykanów.
W 1889 roku odkrył i opisał indyjskie petroglify w środkowej części Wirginii Zachodniej.
Opublikował dzieła „Art in Shell of the American Indians” (1883) oraz „Pottery of the Ancient Pueblos” (1886).
Badał indyjskie kopce Etowah należące do kultury Mississippian w Georgii.
W 1903 roku opublikował swoją syntezę dotyczącą ceramiki.
Dyrektor muzeów i późniejsze lata życia
Pełnił funkcję głównego kuratora antropologii w U.S. National Museum (1897–1932).
Był szefem Biura Etnologii Amerykańskiej (1802–1909).
Zasiadał w dyrekcji National Gallery of Art (obecnie Smithsonian American Art Museum) w latach 1920–1932.
Zorganizował wystawy sztuki Indian z Wybrzeża Północno-Zachodniego.
Opublikował „Handbook of Aboriginal American Antiquities” (1919).
Po przejściu na emeryturę w 1932 roku zamieszkał w Royal Oak w stanie Michigan.
Zmarł 20 kwietnia 1933 roku.
Dziedzictwo i znaczenie
Znany z ogromnego wkładu w rozwój ilustracji naukowej, archeologii oraz antropologii.
Postać o kluczowym znaczeniu dla ustanowienia profesjonalnej archeologii w Stanach Zjednoczonych.
Jego prace dotyczące starożytności ludzi w Amerykach miały konserwatywny wpływ na badania archeologiczne.
Był prawdziwym „człowiekiem renesansu” o niezwykle różnorodnych talentach i zainteresowaniach.
Jego szczegółowe ilustracje znacząco przyczyniły się do pogłębienia zrozumienia procesów geologicznych i antropologicznych.
