Artysta
Urodzony w Chelsham, Wielka Brytania
Victor Pasmore: Pionier brytyjskiej abstrakcji
Wczesne lata i edukacja
Edwin John Victor Pasmore przyszedł na świat 3 grudnia 1908 roku w Chelsham, w hrabstwie Surrey.
Swoją wczesną edukację odebrał w Summer Fields School w Oxfordzie oraz w Harrow w zachodnim Londynie.
Momentem zwrotnym w jego życiu stała się śmierć ojca w 1927 roku, co zmusiło go do podjęcia pracy administracyjnej w London County Council.
Mimo obowiązków zawodowych, z pasją rozwijał malarstwo na Central School of Art, stając się częścią środowiska Euston Road School.
Figuratywne początki i doświadczenia wojenne
Początkowo Pasmore eksperymentował z abstrakcją, by później przyjąć bardziej liryczny, figuratywny styl.
Jego wczesne dzieła często przedstawiały widoki Tamizy z Hammersmith, co budziło skojarzenia z twórczością J.M.W. Turnera oraz Jamesa McNeilla Whistlera.
Niezłomna postawa moralna: Podczas II wojny światowej Pasmore wystąpił w roli sumienia sprzeciwiającego się służbie wojskowej.
Po odmowie uznania jego statusu przez lokalny trybunał, w 1942 roku został powołany do wojska. Odmówił wykonania rozkazów, co doprowadziło do sądu wojennego i wyroku siedemdziesięciu trzech dni więzzenia.
Ostatecznie jednak udało mu się odwołać od tej decyzji, uzyskując bezwarunkowe zwolnienie ze służby wojskowej.
Przejście ku abstrakcji
Przełom w twórczości Pasmorego nastąpił około 1947 roku, pod głębokim wpływem dzieł Pieta Mondriana i Paula Klee.
Inspirację czerpał z ich pism dotyczących natury oraz kreowania dynamicznej harmonii w sztuce, wierząc, że jest ona zapowiedzią przyszłej harmonii społecznej.
Kluczowe inspiracje: Odnajdywał również wzorce u Bena Nicholsona oraz innych artystów związanych z grupą Circle.
Jego abstrakcyjne prace często wykorzystywały techniki kolażu i konstrukcję reliefów, pioniersko wprowadzając nowe materiały, które niekiedy osiągały monumentalną, architektoniczną skalę.
Wielkie osiągnięcia i integracja z architekturą
Rewolucyjny wpływ: Herbert Read określił nowy styl Pasmorego mianem „najbardziej rewolucyjnego wydarzenia w powojennej sztuce brytyjskiej”.
W 1950 roku otrzymał zlecenie stworzenia abstrakcyjnego muralu dla zajezdni autobusowej w Kingston upon Thames.
W 1951 roku, podczas Festival of Britain, przyczynił się do powstania muralu prezentującego dorobek brytyjskich konstruktywistów.
Apollo Pavilion: W 1955 roku objął funkcję dyrektora ds. projektowania architektonicznego w Peterlee Development Corporation. Centralnym punktem tego projektu stała się abstrakcyjna struktura artystyczna, Apollo Pavilion – dzieło, które choć wzbudziło spore kontrowersje, pozostaje niezwykle ważnym symbolem regionu.
Międzynarodowe uznanie i późniejsze lata życia
Pasmore reprezentował Wielką Brytanię na Biennale w Wenecji w 1961 roku oraz uczestniczył w wystawie Documenta II w Kassel (1959).
Pełnił funkcję powiernika Tate Gallery, przekazując liczne dzieła do jej kolekcji.
Wkład w edukację: Był czołową postacią w promowaniu sztuki abstrakcyjnej oraz reformowaniu edukacji artystycznej.
W latach 1954–1961 prowadził kurs artystyczny w King’s College w Durham (Newcastle upon Tyne), rozwijając wpływający na pokolenia program nauczania projektowania, inspirowany ideami Bauhausu.
W 1966 roku przeprowadził się na Maltę, gdzie 23 stycznia 1998 roku zmarł w wieku 89 lat.
Dziedzictwo i znaczenie historyczne
Twórczość Victora Pasmorego stanowiła punkt zwrotny w sztuce brytyjskiej, ustanawiając abstrakcję jako żywotną siłę artystyczną.
Jego próby integracji sztuki z architekturą przełamywały konwencjonalne granice i wywarły ogromny wpływ na kolejne pokolenia artystów oraz projektantów.
Galeria Victora Pasmorego, otwarta na Malcie w 2014 roku, prezentuje stałą wystawę jego prac powstałych podczas pobytu na wyspie.
