Cel

Geometria wzroku

Seria koncentrycznych kręgów wypełnia kwadratowe płótno, przyciągając wzrok ku centralnemu punktowi. Czerwone, niebieskie i żółte pierścienie rozszerzają się od środka, tworząc tarczę, która dominuje nad całą przestrzenią. Farba osiada na powierzchni ciężko, tworząc gęstą strukturę z enkaustyki i oleju. Każde pociągnięcie pozostawia fizyczny grzbiet, namacalny zapis ruchu pędzla ciągnącego się przez gorący wosk. Te warstwy tworzą mikrocienie na płaskiej płaszczyźnie, a sama kompozycja opiera się na napięciu między geometrycznymi kształtami a surowym, rzeźbiarskim ciężarem medium.

Symbole i substancja

To dzieło z 1961 roku wyłania się z okresu, w którym znane przedmioty były odzierane ze swoich tradycyjnych znaczeń. Wykorzystując motyw celu, artysta posługuje się rozpoznawalnym symbolem, aby zbadać sposób, w jaki postrzegamy znaki. Kolory podstawowe zostały nałożone grubą, impastową teksturą, która sprawia, że pigment staje się niemal autonomicznym obiektem. Wewnątrz obrazu toczy się cicha walka między reprezentatywną ideą celu a abstrakcyjną rzeczywistością namalowanych kręgów. Powierzchnia utrwala każdą kroplę i każde pociągnięcie, zmieniając sam akt malowania w widoczne, fizyczne wydarzenie, podczas gdy jeden, jedyny punkt pozostaje niewzruszony.