Asmodea
Olej na płótnie
Sztuka ścienna
Romanticism
1823
XIX wiek
123.0 x 265.0 cm
Muzeum Prado
Giclée / Wydruk artystyczny
Druk giclée lub płótno o jakości muzealnej z szybką realizacją i szerokim wyborem opcji wykończenia.
P118B $10
P118H $10
P118W $10
P438Z $10
P508JH $12
P508YH $12
P805H $10
P805Z $10
P919BZ $10
P919G $10
P919XJ $10
P959ZH $10
P968JZ $12
W106C $8
W218G $10
W218JH $8
W218Y $10
W307PJ $10
W316G $10
W316PJ $8
W316Y $10
W398PJ $8
W4111J $10
W500HY $15
W500JH $15
W692G $12
W849H $8
W940BG $15
W953PJ $8
Wybierz spośród naszych predefiniowanych rozmiarów, które zachowują oryginalne proporcje dzieła sztuki.
Możesz wprowadzić własne wymiary, aby dopasować dzieło do konkretnej ramy lub przestrzeni. Jeśli wybrany rozmiar nie będzie odpowiadał proporcjom oryginalnego obrazu, przytniecie dzieło lub rozszerzymy obraz za pomocą odbicia lustrzanego lub jednolitego wypełnienia krawędzi. Przed rozpoczęciem produkcji prześlemy cyfrową wizualizację do Twojej akceptacji.
Prosimy pamiętać, że podgląd na ekranie nie odzwierciedla faktycznego przycinania ani rozszerzania. Tylko wizualizacja dokładnie pokaże końcową kompozycję.
Mimo dostępności niestandardowych rozmiarów, zalecamy wybór wymiaru z listy zdefiniowanej, aby zachować oryginalne proporcje.
Dostawa na cały świat () w ciągu 2 tygodni zamiast standardowych 4/5 tygodni. (2 Lipiec)
Bezpłatna ekspresowa wysyłka na cały świat
Wysokiej jakości płótno lniane
Pełne ubezpieczenie przesyłki
Gwarancja zwrotu należności celnych
Gwarancja pełnego zgodności kolorystycznej
Polityka 60-dniowego zwrotu (tylko w przypadku wad)
Gwarancja 100% zwrotu pieniędzy
Zniżka przy większych zamówieniach
Asmodea
Giclée / Wydruk artystyczny
Wymiary reprodukcji
-
Cena całkowita
-
Opis obiektu kolekcjonerskiego
Asmodea – Goya’s Mroczne Przeczucia i Ucieczka przed Koszmarem
Francisco Goyi "Asmodea", powstała między 1820 a 1823 rokiem, to dzieło należące do cyklu Czarnych Malowideł, które artysta namalował bezpośrednio na ścianach swojej posiadłości Quinta del Sordo. To nie tylko obraz, ale głęboko osobiste wyznanie, odzwierciedlające wewnętrzne rozterki i rosnący pesymizm Goyi w obliczu burzliwych czasów. Wyrastając z tradycji malarstwa hiszpańskiego, Goya jednocześnie zapowiadał kierunki rozwoju sztuki nowoczesnej, wprowadzając do niej ekspresję emocjonalną i symboliczne bogactwo, które wyprzedzały swoje czasy. Obraz ten stanowi fascynujący przykład romantyzmu, łączącego dramatyzm z głębokim symbolicznym znaczeniem, a jego mroczna atmosfera wciąż intryguje i prowokuje do refleksji.Scena Ucieczki i Chaosu: Narracja Ukryta w Kompozycji
Centralnym punktem "Asmodei" są dwie postacie unoszące się nad chaotycznym krajobrazem – mężczyzna i kobieta. Kobieta, odziana w białą suknię spowitą jaskrawoczerwoną szatą, wyraźnie przejawia strach, zasłaniając twarz draperią. Mężczyzna, równie zaniepokojony, wskazuje w dalekiej perspektywie na miasto położone na szczycie góry – interpretowane często jako symbol Gibraltaru, schronienia dla hiszpańskich liberalów po zakończeniu Wojny Peninsularnej. Ta scena ucieczki, pełna napięcia i niepokoju, jest kontrastem wobec rozgrywającej się poniżej tragedii. Na dole obrazu widzimy scenę walki: francuscy żołnierze celują w grupę ludzi, prawdopodobnie uchodźców uciekających przed wojną. To dramatyczne zestawienie nadziei i rozpaczy, lotu i chaosu, jest kluczowe dla zrozumienia przesłania Goyi. Kompozycja obrazu, z dwiema postaciami unoszącymi się nad sceną walki, tworzy piramidalną strukturę, która przyciąga wzrok widza ku górze, podkreślając kontrast między światem eterycznym a ziemskim cierpieniem.Ekspresja i Technika: Malarski Język Goyi
Styl Goyi w "Asmodeii" jest niezwykle ekspresyjny i nieco abstrakcyjny. Artysta skupia się na przekazywaniu emocji i ruchu, zamiast dbać o precyzyjne odwzorowanie szczegółów. Luźne, gestualne pociągnięcia pędzla nadają obrazowi dynamiki i spontaniczności. Użycie skośnych linii potęguje wrażenie ruchu i pilnej potrzeby ucieczki, prowadząc wzrok widza przez całą kompozycję. Paleta barw jest stonowana, zdominowana odcieniami brązu, beżu i szarości, co tworzy ponurą atmosferę. Jaskrawoczerwony płaszcz kobiety wyróżnia się na tle tych stonowanych kolorów, stanowiąc punkt centralny i dodając obrazowi intensywności. Ciepłe, złote tony w tle sugerują zachodzące słońce lub pożar, co dodatkowo wzmacnia dramatyczny nastrój dzieła. Goya mistrzowsko operuje światłem i cieniem, tworząc głębokie kontrasty, które podkreślają emocjonalny ładunek sceny.Czarny Malowideł: Odbicie Wewnętrznego Mroku
"Asmodea" jest częścią cyklu Czarnych Malowideł, który Goya namalował w okresie osobistego i społecznego kryzysu. Te dzieła, malowane bezpośrednio na ścianach Quinta del Sordo, stanowią mroczne wyznanie artysty, odzwierciedlające jego lęk przed przyszłością Hiszpanii oraz pogłębiającą się samotność i poczucie beznadziei. Czarny Malowideł to nie tylko zbiór obrazów, ale głęboko osobisty dziennik Goyi, zapisany w języku malarskim. "Asmodea", wraz z innymi dziełami z tego cyklu, stanowi świadectwo burzliwych czasów i wewnętrznych rozterek artysty, a jednocześnie zapowiada kierunki rozwoju sztuki nowoczesnej, kładąc nacisk na ekspresję emocjonalną i symboliczne bogactwo. Symbolika obrazu jest wielowarstwowa: postacie uciekające przed wojną mogą reprezentować nadzieję na lepsze jutro, podczas gdy scena walki symbolizuje brutalność i bezsens cierpienia. Tytuł "Asmodea", nawiązujący do demonicznego bóstwa, dodaje obrazowi jeszcze większej tajemniczości i grozy.Podobne dzieła sztuki
Biografia artysty
The Spanish Soul: A Life Forged in Shadow and Light
Francisco José de Goya y Lucientes, a name that echoes through the corridors of art history, embodies a profound paradox. He was simultaneously a product of his era – deeply rooted in the traditions of Old Masters – and a visionary who presaged the anxieties and expressive freedom of modern art. Born in 1746 in the unassuming village of Fuendetodos, Spain, Goya’s journey from a provincial artist to court painter, and ultimately, to a chronicler of human suffering and societal decay, stands as a testament to his extraordinary talent and the turbulent period he navigated. His early training commenced at fourteen under José Luzán y Martinez, laying a foundational understanding of classical techniques before he migrated to Madrid and honed his skills under the tutelage of Anton Raphael Mengs, then the dominant artistic force within the Spanish court. This initial phase instilled in him a mastery of form and composition, vividly demonstrated in his early commissions – intricate designs for tapestries depicting lively scenes from everyday life, reflecting a Rococo sensibility tempered by a distinctly Spanish realism. The marriage to Josefa Bayeu, sister to another painter within the royal circle, further solidified his position within the artistic establishment. These initial works, while charming and skillfully executed, offered little indication of the profound emotional depth and unsettling darkness that would characterize much of his later oeuvre.Ascension and Transformation: From Courtly Grace to Inner Turmoil
Goya’s ascent through the ranks of the Spanish court was a steady progression. He secured a position as a painter to the Royal Chamber in 1786, securing a consistent stream of portrait commissions from the aristocracy and royalty. These portraits are remarkable not merely for their technical brilliance – Goya possessed an uncanny ability to capture likeness with unflinching honesty – but also for their astute psychological insight. He didn’t simply paint what his sitters *looked* like; he revealed something of their character, their vulnerabilities, and even the hidden anxieties that lay beneath their carefully constructed facades. The Countess of Chinchón, for example, is not merely a beautiful woman adorned in elegant attire, but a figure radiating intelligence and perhaps a touch of melancholy. However, beneath this veneer of courtly grace, a significant transformation was taking place within Goya. In 1793, a devastating illness left him profoundly deaf, an event that irrevocably altered his perception of the world and consequently, his artistic vision. This affliction plunged him into a period of intense introspection and isolation, severing his connection to the social life he once enjoyed and forcing him inward, towards a darker, more subjective reality. The shift in his artistic style was dramatic – lighter palettes gave way to somber hues, precise lines softened into loose brushstrokes, and scenes of idyllic beauty were replaced by depictions of madness, violence, and the irrational. This period marked the genesis of what would become known as *Los Caprichos*, a series of etchings that served as a biting satire of Spanish society – its follies, superstitions, and moral corruption laid bare with unflinching wit and sharp irony.The Dark Visions: Caprichos, Disasters, and Black Paintings
This period of artistic ferment culminated in some of Goya’s most iconic and unsettling works. *Los Caprichos*, published in 1799, are a scathing critique of Spanish society, populated by grotesque figures and allegorical scenes that expose the nation's flaws. The etchings are both captivating and disturbing, showcasing Goya’s masterful command of printmaking techniques. However, it was *The Disasters of War* (1810-1820), a series of harrowing prints documenting the atrocities committed during the Peninsular War, that truly cemented Goya's reputation as a fearless chronicler of human suffering. These unflinching depictions of violence, starvation, and despair offer no romanticized glorification of war; instead, they present a brutal and uncompromising portrayal of its devastating consequences. Perhaps most profoundly unsettling are *The Black Paintings*, fourteen murals he created directly on the walls of his home, “Quinta del Sordo” (the Deaf Man’s Villa), between 1819 and 1823. These works – including the terrifying *Saturn Devouring His Son* and the haunting *Asmodea* – delve into the darkest recesses of the human psyche, expressing themes of despair, madness, and existential dread with unparalleled intensity. They represent a radical departure from traditional artistic conventions, foreshadowing the expressive power of abstract art.Themes and Techniques
Throughout his career, several recurring themes consistently emerge in Goya’s work. The exploration of human folly and societal corruption is prominent in *Los Caprichos*, while the horrors of war are brutally depicted in *The Disasters of War*. A fascination with darkness, superstition, and the irrational permeates much of his later output, culminating in the unsettling imagery of *The Black Paintings*. Technically, Goya was a master of various mediums. He excelled in portraiture, not only capturing physical likeness but also revealing profound psychological insights. His use of color evolved over time, transitioning from the lighter palettes of his early works to the somber tones of his later paintings and etchings. He demonstrated particular innovation in his printmaking techniques, utilizing aquatint to achieve nuanced tonal variations and dramatic effects.- Etching: Goya’s mastery of etching allowed him to create intricate details and expressive lines.
- Aquatint: This technique enabled him to achieve a range of tones and textures, enhancing the emotional impact of his prints.
- Brushwork: His loose and expressive brushwork, particularly in his later paintings, contributed to their sense of immediacy and emotional intensity.
A Legacy of Innovation and Influence
In 1824, disillusioned by the political turmoil within Spain, Goya sought refuge in Bordeaux, France, where he continued to work until his death in 1828. His final years were marked by a renewed focus on printmaking, culminating in *La Tauromaquia*, a series exploring the spectacle and brutality of bullfighting. Francisco Goya’s legacy is immense and far-reaching. He stands as a pivotal figure in art history, bridging the gap between the Old Masters and the modern movement. His influence can be seen in the works of countless artists who followed – from Édouard Manet and Pablo Picasso to Francis Bacon – all drawn to his expressive brushwork, psychological depth, and willingness to confront uncomfortable truths. He challenged artistic conventions, embraced innovation, and dared to explore the darker aspects of human experience, leaving behind a body of work that continues to resonate with audiences today. Goya wasn’t merely painting pictures; he was holding up a mirror to society, forcing us to confront our own flaws and vulnerabilities, and reminding us of the enduring power – and fragility – of the human spirit.Francisco de Goya
1746 - 1828 , Hiszpania
Kluczowe informacje
- Artistic Movement Or Style: Romanticizm
- Artists Or Movements Influenced By This Artist:
- Manet
- Picasso
- Artists Who Influenced This Artist:
- Mengs
- Luzán
- Date Of Birth: 30 marca 1746
- Date Of Death: 16 kwietnia 1828
- Full Name: Francisco José de Goya y Lucientes
- Nationality: Hiszpański
- Notable Artworks:
- Los Caprichos
- Duchy Wojny
- Malowidła Czarne
- Place Of Birth: Fuendetodos, Hiszpania

Opcja szkła jest dostępna wyłącznie w rozmiarach poniżej 110 cm
