De Oorsprong en Geschiedenis van Calke Abbey
Calke Abbey is een prestigieus landhuis met de status van Grade I, gelegen nabij Ticknall in Derbyshire, Engeland. De geschiedenis van deze bijzondere plek vindt haar oorsprong in een Augustijns prioire, dat vanaf de 12e eeuw tot aan de ontbinding door Hendrik VIII zijn vroom bestaan leidde. Dit prioire werd tussen 1115 en 1120 gesticht door Richard d'Avranches, de 2e graaf van Chester. Oorspronkelijk was het een onafhankelijke gemeenschap, gewijd aan de heilige Giles.
Het lot van het landgoed veranderde ingrijpend na het overlijden van Ranulf de Gernon, de 4e graaf van Chester, in 1153. Zijn weduwe, Maud van Gloucester, nam het beheer over het landgoed in handen als onderdeel van haar bruidsschat. Tijdens haar ambtstermijn schonk zij aanvankelijk de St. Wystan's Kerk in Repton aan de kanunniken van het prioire van Calke. Later gaf zij de opdracht voor de bouw van een nieuw prioire in Repton, gewijd aan de Heilige Drie-eenheid.
De Architectuur en de Bouw van het Landgoed
Het huidige Barokke landhuis werd opgetrokken tussen 1701 en 1704. Deze imposante structuur verving een Tudor-huis dat het terrein bewoonde tijdens de tijd van John Preste. Hoewel het huidige gebouw een meesterwerk is uit de vroege achttiende eeuw, kreeg het landgoed pas in 1808 officieel de naam Calke Abbey.
De lokale geologie geeft de essentie van het landschap vorm. De naam van de nederzetting, Calke, is afgeleid van het Angelsaksische woord "calc", wat krijt, kalk of kalksteen betekent. Aan de oostzijde van de Main Street bestaat de bodem uit sedimentair zandsteen-gesteente, gevormd tussen de 322 en 321,5 miljoen jaar geleden. De westzijde van de weg rust op een andere samenstelling, bestaande uit voornamelijk moddersteen, siltsteen en sedimentair zandsteen uit het Carboon, daterend van tussen de 329 en 320 miljoen jaar geleden.
Het landgoed ligt aan de kant van Derbyshire, grenzend aan Leicestershire. De architecturale evolutie van de locatie weerspiegelt de overgang van het eerdere Tudor-landhuis naar de formele Barokke stijl die we in het huidige huis kunnen bewonderen.
De Geschiedenis van het Calke Landgoed
De geschiedenis van het landgoed wordt gekenmerkt door significante verschuivingen in religieus en wereldlijk eigendom. In 1172 werden de kanunniken verplaatst van Calke naar het nieuwe prioire van Repton. Na de ontbinding van de kloosters tijdens de regering van Hendrik VIII, verhuisde John Preste met zijn gezin van Londen naar Calke in de hoop op veiligheid. Preste bleef op de plek verblijven tot zijn dood in oktober 1546.
De overdracht van het bezit ging gepaard met complexe juridische regelingen. In zijn testament liet John Preste de resterende termijn van de 99-jarige pacht van Calke na aan zijn jongste dochter, Frances, die op dat moment ongeveer vier jaar oud was. In 1557 trouwde Frances met William Bradbourne. Tijdens deze periode van politieke en religieuze omwentelingen werd het vrije bezit van Calke door Koning Edward VI geschonken aan John Dudley.
