Julius Mordecai Pincas (Jules Pascin): Een Biografie
Julius Mordecai Pincas, beter bekend als Jules Pascin, werd geboren in 1885 in Vidin, een kleine Bulgaar stad, binnen het rijke familiehuis van Sephardische Joden. Zijn vader Marius Pincas, een welvarende graanschrijver, profiteerde van bloeiende handel langs de Donau. Hij was een machtige en opportunistische man wiem Pascin als “De Slechte Graanschrijver” weergaf in zijn werken. Na hij zijn familiehuis verliet, communiceerde Pascin nooit meer met zijn vader.
De familie vestigde zich in Boekarest toen Pascin zeven jaar oud was. Aan het begin van zijn adolescentie werd hij naar Wenen gestuurd waar hij zijn opleiding volgde en zijn kunststudie voortzetten. Zijn interesse werd aangewakkerd door het Munchense satirische tijdschrift Simplisimus, waar hij meerdere tekeningen naar verzonden die enthousiast werden ontvangen door Albert Langen, directeur van het tijdschrift, en hij werd een van de jongste kunstenaars in dat antimilitaristische tijdschrift dat de bourgeois moral, hypocrisie en corruptie in de Duitse samenleving aan het begin van de eeuw bekritiseerde. Hij werkte kort voor zijn vader’s firma op vijftienjarige leeftijd, maar bezoek ook een lokale bordel waar hij zijn eerste tekeningen maakte. Zijn eerste kunstopleiding vond plaats in Wenen in 1902 bij Moritz Heymann's academie. In 1903 verhuisde hij naar München waar hij studeerde aan Moritz Heymann’s academie. Hij werkte als illustrator voor verschillende Duitse tijdschriften en kranten tot 1929.
Hij studeerde kunst in Wenen (1902) en München (1903), waar hij contact maakte met kunstenaars zoals Paul Klee en Wassily Kandinsky. Om familieembarrassment te voorkomen betreffende zijn satirische tekeningen, nam hij het pseudoniem “Pascin” aan – een anagram van zijn achternaam. Hij wilde een serieus kunstenaar worden, maar in de loop der tijd werd hij diep depressief over zijn gebrek aan kritieke erkenning met zijn inspanningen. Dissatisfied with his slow progress in the new medium, he studied the art of drawing at Académie Colarossi, and painted copies after the masters in het Louvre. Hij exposeerde zijn werken in verschillende galerieën en bij de Salon d’Automne, het Salon des Indépendants, en bij de exposities van de Berlijnse Secession en bij de Sonderbund-Ausstellung in Köln. Tussen 1905 en 1914 exposeerde hij tekeningen, aquarellen en prints, maar zelden schilderijen. Het was niet tot ongeveer 1907–1909 dat hij zijn eerste schilderijen produceerde, die portretten en nudes waren in een stijl beïnvloed door Fauvisme en Cézanne. Hij wilde een serieus kunstenaar worden, maar in de loop der tijd werd hij diep depressief over zijn gebrek aan kritieke erkenning met zijn inspanningen.
Hij verhuisde naar Londen bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog om dienstplicht te vermijden en vertrok voor de Verenigde Staten op 3 oktober 1914. Een paar weken later op 31 oktober vestigde Hermine David zich in Amerika om hem te volgen. Hij woonde vanaf 1914 tot 1920 in New York City, waar David een expositie had. Pascin bezoek verschillende progressive kunstenaars, onder wie Yasuo Kuni en Max Weber, die werden beïnvloed door zijn figuratieve stijl waarin hij elementen van Expressionisme en Kubisme combineerde met een zeer persoonlijke visie op zijn omgeving. Hij reisde veel uit en werd bijzonder aangetrokken tot de Zuidelijke staten en tot de Caraïben eilanden. Hij werkte als illustrator voor verschillende Amerikaanse tijdschriften en kranten tot 1929. Hij exposeerde zijn werken in verschillende galerieën en bij de Salon d’Automne, het Salon des Indépendants, en bij de exposities van de Berlijnse Secession en bij de Sonderbund-Ausstellung in Köln. Tussen 1905 en 1914 exposeerde hij tekeningen, aquarellen en prints, maar zelden schilderijen. Het was niet tot ongeveer 1907–1909 dat hij zijn eerste schilderijen produceerde, die portretten en nudes waren in een stijl beïnvloed door Fauvisme en Cézanne. Hij wilde een serieus kunstenaar worden, maar in de loop der tijd werd hij diep depressief over zijn gebrek aan kritieke erkenning met zijn inspanningen.
Hij stond bekend om zijn schilderingen en tekeningen waarin hij vaak vrouwen weergaf in nonchalante poses, meestal nagenoodzaam gekleed. Hij ving hun kwetsbaarheid en sensualiteit op met een bijzondere gevoeligheid. Zijn werken staan bekend voor hun levendige kleurenpaletten en zorgvuldig gebalanceerde composities. Hij gebruikte licht en schaduw om diepte en atmosfeer te creëren. Pascin stond bekend om zijn stijl waarin hij elementen van Expressionisme en Kubisme combineerde met een zeer persoonlijke visie op zijn omgeving. Hij excelleerde in aquarellen, tekeningen en schilderijen. Zijn meest opvallende werken zijn onder andere “Nude with a Green Hat”, “Little Girl on an Armchair”, “Loose Women” en “Portrait of Hermine David”. Pascin’s werk werd geprezen voor zijn schoonheid, gevoeligheid en historische betekenis. Hij bleef een symbool van een Bulgaar kunstenaar die zijn talent met gelijkmatige kracht en omvang heeft gerealiseerd zowel in Frankrijk als Amerika. Een symbool van de eeuwig zoekende geest, van het ondoordringbare verlangen naar perfectie. Zijn werken zijn een bewijs van vrijheid van geest en creativiteit, het moederschap om de wereld rondom je heen opnieuw vorm te geven en de tijd die je leeft in. Hij werd een Amerikaanse burger op 3 oktober 1914. Een paar weken later op 31 oktober vestigde Hermine David zich in Amerika om hem te volgen. Hij woonde vanaf 1914 tot 1920 in New York City, waar David een expositie had. Pascin bezoek verschillende progressive kunstenaars, onder wie Yasuo Kuni en Max Weber, die werden beïnvloed door zijn figuratieve stijl waarin hij elementen van Expressionisme en Kubisme combineerde met een zeer persoonlijke visie op zijn omgeving. Hij reisde veel uit en werd bijzonder aangetrokken tot de Zuidelijke staten en tot de Caraïben eilanden. Hij werkte als illustrator voor verschillende Amerikaanse tijdschriften en kranten tot 1929. Hij exposeerde zijn werken in verschillende galerieën en bij de Salon d’Automne, het Salon des Indépendants, en bij de exposities van de Berlijnse Secession en bij de Sonderbund-Ausstellung in Köln. Tussen 1905 en 1914 exposeerde hij tekeningen, aquarellen en prints, maar zelden schilderijen. Het was niet tot ongeveer 1907–1909 dat hij zijn eerste schilderijen produceerde, die portretten en nudes waren in een stijl beïnvloed door Fauvisme en Cézanne. Hij wilde een serieus kunstenaar worden, maar in de loop der tijd werd hij diep depressief over zijn gebrek aan kritieke erkenning met zijn inspanningen. Hij leidde een flamboyant leven en stond nauw verbonden met kunstenaars, muzikanten en het bruisende literatuurleven van Montparnasse. Hij stierf op 2 juni 1930 in Parijs door zelfmoord op leeftijd 45.
