ტრანსფორმაციის მონუმენტი: MASS MoCA-ში აღმოჩენა
MASS MoCA, რომელიც მდებარეობს მასაჩუსეტსის ნორთ ადამსის განახლებულ ინდუსტრიულ გულში, უბრალო მუზეუმი არ არის; ეს არის მხატვრულ გამოხატულებასა და არქიტექტურული მემკვიდრეობის ამაყი გადააზრება. ის დაიბადა არნოლდ პრინტ ვორქსის ქსოვილ სამრეწველო ქარხნის ნანგრევებიდან—ადგილი, რომელმაც ერთ დროს ამერიკული წარმოების რითმით აფეთქდა—და ეს გაშლილი კომპლექსი დღეს დგას როგორც ამერიკის ყველაზე ამბიციური სივრცით თანამედროვე ხელოვნებისა და პერფორმანსისთვის, რაც სტუმრებს უნიკალურ გრძნობადოვან გამოცდილებას გვთავაზობს.ქარხნის ქვადან შედევრამდე: MASS MoCA-ს წარმოშობა
ისტორია იწყება 1870 წელს, როდესაც საილას არნოლდმა დაარსა Arnold Print Works, რომელმაც უნაყოფო ლანდშაფტი აქცია აყვავებულ ქსოვილ სამრეწველო ფაქტრი, რომელიც ათობით ადამიანს იყო დასაქმებული და ჩამოვაყალიბა ბერკშაირის რაიონის ეკონომიკური ქსოვილი. ათწლეულების განმავლობაში, ქარხნის აგურის კედლებში ჟღერდა მანქანების ხმაუშობა, მისი უზარმაზარი დარბაზები გაზიდან ნათდებოდა—მოწმობა ეპოქისა, რომელიც ინდუსტრიული ძალისგან იყო განსაზღვრული. პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ, Sprague Electric Company-მ დაიკავა დაწესებულება, განავითარა ელექტრო კომპონენტებში ტექნოლოგიური პროგრესი და გაამყარა ნორთ ადამსი ინოვაციების ცენტრად. თუმცა, 1980-მდე, უამრავი ინდუსტრიული ქალაქის მსგავსად ამერიკაში, MASS MoCA-ს სამშობლოს წინაშე დაღმავალი დგომა მოუწია, რამაც მისი შენობები დატოვა ცარიელი და დავიწყებული. ამ პოტენციალის აღიარების შემდეგ, ხედვითმა მხატვრებმა რიკ რუბინმა და სტივ დიეტზელმა წარმოვიგეს ამ ისტორიული კორპუსების ხელოვნურ თავშესაფრად ტრანსფორმაცია—მამაცი გამოცხადება იმის შესახებ, რომ სი Schönheit შეიძლება გაჩენილიყო დაღუ탈ობიდან.არქიტექტურა დიალოგად: ინდუსტრიული მემკვიდრეობის მიღება
გადაკეთების პროცესი იყო არქიტექტურული შენარჩუნებისა და შემოქმედებითი გადააზრების უნარაღდი ნამუშევარი. არქიტექტორებმა განზრახ შეინარჩუნეს ქარხნის ბუნებრივი დიდებულება, ჩართეს გამოვლენილი აგურის კედლები, რომლებიც შთამბეჭდავი სიმაღლეებს აღწევდნენ და ფართო სივრცეები, რომლებმაც შეინარჩუნეს თავიანთი ორიგინალური ინდუსტრიული ხასიათი. ეს განზრახვა არ იყო ისტორიის წაშლასთან დაკავშირებული; ეს იყო ხელოვნებისთვის კონტექსტის შექმნა—სივრცე, სადაც მონუმენტური მასშტაბი უახლოვდება ინტიმურ დაფიქრებას. შემდგომმა დამატებებმა, განსაკუთრებით 6-ე შენობამ, რომელიც 2017 წელს გაიხსნა, კიდევ უფრო გააფართოვა მუზეუმის ფერგმენტი, მოერგო დიდი მასშტაბის ინსტალაციებს და ხელახდააწყო უწყვეტი მხატვრულ გამოკვლევის გარემო.იმერსიული ხელოვნების გამოცდილებები: ტრადიციულ გალერეებს მიღმა
MASS MoCA განსხვავდება ტრადიციული მუზეუმებისგან იმით, რომ პრიორიტეტს ანიჭებს იმერსიულ გამოცდილებებს, რომლებიც აღემატება ტრადიციული გალერეის კედლებს. სტატიკური ნაჩვენებიების ნაცვლად, სტუმრები ხვდებიან მონუმენტურ ქანდაკებებს, გაშლილ მულტიმედიურ პერფორმანსებს და ინტერაქტიულ გარემოებს, რომლებიც შექმნილია ყველა გრძნობის ჩართვისთვის. მუზეუმის კურიატორები უჭერენ მხარს იმ მხატვრებს, ვინც ზღვარებს უბიძგებს—იმ ადამიანებს, ვინც ეჭვქვეშ აყენებს სივრცისა და დროის აღქმას—რაც იწვევს გამოფენებს, როგორიცაა ჯეიმს ტურელის ეثيرული შუქის ინსტალაციები, რომლებიც ჩვენი რეალობის აღქმას ცვლის, ან ლორი ანდერსონის მომხიბლავი ნაზავი მუსიკისა, ისტორიებისა და ტექნოლოგიების.შენიშნული გამოფენები და მხატვრული მემკვიდრეობა
წარსულმა გამოფენებმა გააძლიერეს MASS MoCA-ს რეპუტაცია როგორც გარდამქმნელი ხელოვნების ადვოკატის. სტივენ ჰანოკის „გაწურილი ოქსბოუ მწვანე შუქით“, რომელიც შუა რკინის მდინარის სკოლის ლანდშაფტური ტრადიციიდან არის შთაგონებული, წარმოადგენს ამ ვალდებულებას მხატვრულ მემკვიდრეობას პატივისცემისა და თანამედროვე ხედვის მიღებისკენ. გარდა ამისა, MASS MoCA აქტიურად უჭერს მხარს რეგიონალურ მხატვრებს და ხელს უწყობს თანამშრომლობას—ეს არის მოწმობა მისი როლის შესახებ ბერკშაირის რეგიონის კულტურული ქვაკუთხედის სახით. მუზეუმის მდგრადი წარმატება ხაზგასმულია ისტორიული სივრცეების გადაგ利用ების გარდაქმნელი ძალაუფლების შესახებ შემოქმედებითი ძალისხმევისთვის.- გამოჩენილი მხატვრები: Jean Victor Adam, Fernando Botero
- შენიშნული გამოფენები: James Turrell-ის შუქის ინსტალაციები, Laurie Anderson-ის პერფორმანსები
