ავტორი
დაბადებული ჩელშამი, გაერთიანებული სამეფრო
ვიქტორパსმორე: ბრიტანული აბსტრაქციის პიონერი
ადრეული ცხოვრება და განათლება
ედვინ ჯონ ვიქტორパსმორე 1908 წლის 3 დეკემბერს, სურეის ქალაქ ჩელშამში დაიბადა.
მან ადრეული განათლება ოქსფორდში, საზაფხულო სკოლაში (Summer Fields School) და დასავლეთ ლონდონში, ჰაროუში მიიღო.
გადამწყვეტი მომენტი 1927 წელს მამამისის გარდაცვალებამ გამოიწვია, რამაც მას ლონდონის கவுნცილში ადმინისტრაციული პოზიციის დაკავება აიძულა.
ხატვის სწავლა მან ცენტრალურ სახელოვნებო სკოლაში ნახევარ განაკვეთზე დაიწყო და შემოუერთდა Euston Road School-ს.
ფიგურატიული დასაწყისი და ომის გამოცდილება
თავდაპირველად, პასმორე აბსტრაქციით ექსპერიმენტებდა, თუმცა მოგვიანებით ლირიკულ ფიგურატიულ სტილს მიჰყვებოდა.
მისი ადრეული ნამუშევრები ხშირად ასახავდა ჰამერსმითიდან თემზის სანახულევებს, რაც ჯ.მ.ვ. ტერნერისა და ჯეიმს მაკნელ უისტერის შემოქმედებას მოგვაგონებდა.
მტკიცე მორალური პოზიცია: მეორე მსოფლიო ომის დროს პასმორე lương-ს სინდისიერების მოწინააღმდეგედ (conscientious objector) გამოდგა.
მას შემდეგ, რაც ადგილობრივმა ტრიბუნალმა მის მოთხოვნას უარი უთხრა, 1942 წელს სამხედრო სამსახურისთვის დაიბარეს. მან ბრძანებებს არ დაემორჩილა, რის გამოც სასამართლო პროცესს დაუპირისპირდა და 123-დღიანი პატიმრობა მიიღო.
თუმცა, მან წარმატებით გაასწორა ეს გადაწყვეტილება და სამხედრო სამსახურიდან უპირობო გათავისუფლება მოიპოვა.
გადასვლა აბსტრაქციაზე
პასმორეს გარღვევა აბსტრაქტულ ხელოვნებაში დაახლოებით 1947 წელს მოხდა, რაც ღრმად იყო მოფლობილი პიეტ მონდრიანისა და პაულ კლეს გავლენით.
მას შთაგონება მისცა მათმა ნაშრომებმა ბუნებისა და ხელოვნებაში დინამიკური ჰარმონიის შექმნის შესახებ, რადგან სჯეროდა, რომ ეს მომავალი საზოგადოებრივი ჰარმონიის წინათავისმეტველი იყო.
მთავარი გავლენები: იგი ასევე შთაგონებას იღებდა ბენ ნიკოლსონისა და სხვა ხელოვანებისგან, რომლებიც „Circle»-თან იყვნენ დაკავშირებული.
მისი აბსტრაქტული ნამუშევრები ხშირად მოიცავდა კოლაჟებსა და რელიეფების კონსტრუქციას, რითაც ახალ მასალებსა და ზოგჯერ დიდ არქიტექტურულ მასშტაბებს ამსახავდა.
მთავარი მიღწევები და არქიტექტურული ინტეგრაცია
რევოლუციური გავლენა: ჰერბერტ რედმა პასმორეს ახალ სტილს შემოფასება მიჭედა, როგორც „ყველაზე რევოლუციური მოვლენა ომისშემდგომ ბრიტანულ ხელოვნებაში“.
1950 წელს მას დაევალა აბსტრაქტული მურალის შექმნა კინგსტონ-აპონ-თემზში მდებარე ავტობუსების დეპოსთვის.
მისი წვლილი შევიდა 1951 წლის ბრიტანეთის ფესტივალის მურალში, სადაც რამდენიმე ბრიტანელი კონსტრუქტვისტი წარდგა.
აპოლოს პავილიონი: 1955 წელს იგი პიტერლიის განვითარების კორპორაციის არქიტექტურული დიზაინის საკონსულტაციო დირექტორი გახდა. ამ პროექტის ცენტრალური ნაწილი იყო აბსტრაქტული საზოგადოებრივი ხელოვნების სტრუქტურა, „აპოლოს პავილიონი“, რომელმაც დიდი სკანდალი გამოიწვია, თუმცა დღემდე მნიშვნელოვან ღირსშესანიშნაობად რჩება.
საერთაშორისო აღიარება და გვიანი წლები
პასმორემ ბრიტანეთი წარადგინა 1961 წლის ვენეციის ბიენალეზე და მონაწილეობა მიიღო კასელში გამართულ Documenta II-ში (1959).
ის ტეიტის გალერეის trustee-ს (მონიტორს) ასრულებდა და მის კოლექციას მრავალი ნამუშევარი გადასცა.
საგანმანათლებლო წვლილი: იგი აბსტრაქტული ხელოვნების პოპულარიზაციისა და ხელოვნების განათლების რეფორმირების წამყვანი ფიგურა იყო.
1954 წლიდან 1961 წლამდე იგი ხელმძღვანელობდა ხელოვნების კურსს დურჰამის კინგს კოლეჯში (ნიუკასლ-აპონ-თაინ), სადაც შეიმუშავა გავლენიანი ხელოვნებისა და დიზაინის კურსი, რომელიც ბაუჰაუსის სტიმპულაციით იყო შთაგონებული.
ერთადერთი, 1966 წელს იგი მალტაზე გადავიდა და 1998 წლის 23 იანვარს, გუდჟაში, 89 წლის ასაკში გარდაიცვალა.
მემკვიდრეობა და ისტორიული მნიშვნელობა
ვიქტორპასმორეს შემოქმედებამ გარდამტეხი როლი ითამაშა ბრიტანულ ხელოვნებაში და აბსტრაქცია სასიცოცხლო ძალად აქცია.
ხელოვნებისა და არქიტექტურის მისი ინტეგრაცია გამოწვევას უსვამდა ტრადიციულ საზღვრებს და გავლენას ახდენდა ხელოვანთა და დიზაინერთა მომდევნო თაობებზე.
ვიქტორპასმორეს გალერეა, რომელიც მალტაში 2014 წელს გაიღო, მუდმივად ახლავს მის იმ ნამუშევრებს, რომლებიც მან მალტაზე ყოფნის პერიოდში შექმნა.
მუზეუმი
გამოფენილია Лондон, Великобритания
Tate Modern: ურბანული ინოვაციის ქრონიკა
ბანკსიდის ძველი ელექტროსადგურის გიგანტურ ნანგრევებში მოთავსებული Tate Modern უფრო მეტია, ვიდრე უბრალოდ გალერეა; იგი ლონდონის დაუღალავი რეინვენტაციის და თანამედროვე ხელოვნების ცოცხალი ჰაბის დასტურია. თხუთმეტიწმენდიანი რთული ტრანსფორმაციის შემდეგ, 200ცად დასრულებული შენობა თავისთავად მომხიბვლელია – ბრუტალისტული ბეტონის და მანათობელი მინის დრამატული კონტრასტი, რომელიც სამსთქმელო საუზარმაგროს ჰორიზონტს სწვდება. ჰერცოგისა და დე მერონის მიერ შექმნილი ეს სტრუქტურა მხოლოდ ხელოვნების თავშესაფარი არ არის; იგი თავად ხდება ნაწარმოების ნაწილი, რაც ასახავს ქალაქის დინამიკურ ენერგიასა და წარსულთან მუდმივ დიალოგს. ელექტროსადგურის თავდაპირველი ინდუსტრიული გული – ტურბინთა დარბაზი, რომელიც ახლა მონუმენტური ინსტალაციებისთვის განკუთვნილი უზარმაზარი სივრცეა – ლონდონის სამრეწველო მემკვიდრეობის ძლიერი შეხსენებაა, ხოლო გარემომცველი ექსპოზიციები მე-20 და მე-21 საუკუნეების მხატვრული თვითგამოხატვის ევოლუციას ზეიმობს.
არქიტექტურული საკვანძო მახასიათებლები:
კლასიკური დანახლული სახურავი, რომელიც ელექტროსადგურის ორიგინალ დიზაინს ეფუძნება, შესაძლოა Tate Modern-ის ყველაზე ცნობადი ელემენტი იყოს. მისი ვრცელი სივრცე დიდ მასშტაბურ გამოფენებს უზრუნველყოფს და ქალაქის თვალწარმტველ პანორამას გვთავაზობს.
<სთ ტურბინთა დარბაზი:
ეს უზარმაზარი სივრცე დინამიკური სცენის როლს ასრულებს იმერსიული ინსტალაციებისთვის, რომლებიც ხშირად ცვლიან მხატვრული კონვენციების საზღვრებს და მაყურებლის აღქმას გამოცდის.
ბოილერების დარბაზი:
ოდესღაც ელექტროსადგურის ბოილერების ადგილი, დღეს უფრო ინტიმური გამოფენებისთვის გამოიყენება და შენობის ტრანსფორმაციის მომხიბვლელ დეტალებს გვიჩვენებს.
მოდერნიზმზე დაფუძნებული კოლექცია
Tate Modern-ის კოლექცია შეგნებულად ფოკუსირებულია 1900 წლიდან შექმნილ საერთაშორისო მოდერნისტულ და თანამედროვე ხელოვნებაზე, რაც გვაწვდის პანორამულ ხედვას იმ მხატვრულ მოძრაობებსა და სტილებზე, რომლებმაც ჩვენი სამყადრო შეცვალეს. ეს არ არის მხოლოდ ქრონოლოგიური მიმოხილვა; გალერეა პრიორიტეტს ანიჭებს ნამუშევრებს, რომლებიც განასახიერებენ ინოვაციას, ექსპერიმენტს და სოციალურ კომენტარს. აქ შეხვდებით პიკასოს, მატისს, უორჰოლის, როთკოსა და უამრავი სხვა ხელოვანის საკულტო ნამუშევრებს – მათთან ერთად, რომელთა შემოქმედება დღესაც გვიბგერავს. კოლექცია არ შემოიფარგლება მხოლოდ ფერწერითა და სკულპტურით; იგი მოიცავს ფოტოგრაფიას, კინოს, პერფორმანსს და ციფრულ მედიას, რაც ასახავს მხატვრული პრაქტიკის განვითარებად ბუნებას.
პიკასოს „ავინიონის ქალბატონები“:
კუბიზმის განვითარების გარდამტეხი ნამუშევარი, რომელიც პიკასოს რადიკალურ ექსპერიმენტს წარმოაჩენს ფორმისა და პერსპექტივის გამოყენებაში.
უორჰოლის „კამბელიის სუპის ქილები“:
პოპ-არტის ეს მნიშვნელოვანი ნაწარმოები გამოწვევა 던ს ტრადიციულ წარმოდგენებს ხელოვნების შესახებ და ყოველდღიურ საგნებს მაღალი კულტურის სტატუსამდე ამაღლებს.
როთკოს ფეროვანი ველის ტილოები:
ეს მასშტაბური ტილოები ფერების იმერსიული გამოყენებით მედიტაციურ და სულიერ განცდას იწვევს.
გამოფენები, რომლებიც დიალოგს აღძრავს
Tate Modern-ის ძალა არა მხოლოდ მის მუდმივ კოლექციაში, არამედ მუდმივად დამაფიქრებელ დროებით გამოფენებში მდგომარეობს. გალერეა რეგულარულად მასპინძლობს მსხვილ რეტროსპექტივებს, თემატურ ჯგადურ გამოფენებსა და სპეციფიკურ ინსტალაციებს, რომლებიც ეხმიანება თანამედროვე სოციალურ და პოლიტიკურ საკითხებს. ეს გამოფენები ხშირად იწვევს დიალოგსა და დებატებს, რაც სტუმრებს მოუწოდებს, გადახედონ საკუთარ პერსპექტივას გარესამყაროს მიმართ. ბოლო პერიოდის მნიშვნელოვანი თემები მოიცავდა იდენტობას, კლიმატის ცვლილებას და ხელოვნების როლს საზოგადოებაში. გალერეის ერთგულება მრავალფეროვანი ხმებისა და პერსპექტივების ჩვენებისადმი გარანტირებულად გვამტკიცებს, რომ აქ ყოველთვის არსებობს აღმოჩენისთვის ახალი და ამაღელვებელი რამ.
მნიშვნელოვანი წარსული გამოფენები:
მარინა აბრამოვიჩი: ხელოვანი, როგორც აქტივისტი
აი ვეიუეი: დამზადებული ჩინეთში
ჯეფ კუნსი: ჰაეროვანი ძაღლი
სივრცე ხელოვნების მომავლისთვის
Tate Modern არ არის მხოლოდ ხელოვნების საცავი; იგი აქტიური მონაწილეა მისი მომავლის ფორმირებაში. გალერეა დიდ ინვესტიციებს ახდენს კვლევაში, განათლებასა და საზოგადოებრივ ჩართულობაში, რაც ხელოვნური შემოქმედების ცოცხალ ეკოსისტემას ქმნის. მისი მიმდინარე სამშენებლო პროექტები – მათ შორის სამხრეთ გაფართოების დასრულება – აჩვენებს ერთგულებას ხელოვანებისა და მაყურებლისთვის მუდმივად განვითარებადი სივრცეების შექმნისკენ. Tate Modern უფრო მეტია, ვიდრე უბრალოდ მუზეუმი; ეს არის დინამიკური კულტურული ღირსშესანიშნაობა, რომელიც განასახიერებს ლონდონის ინოვაციის, გამძლეობისა და ხელოვნების ძალაზე იმ ურწმუნებელ რწმენას, რომელსაც ჩვენი და სამყაროს აღქმის ტრანსფორმაცია შეუძლია.
