სტუდენტური ნამუშევრების სახელმძღვანელო
Авторული უფლება ეს ნამუშევარი საჯაროДоმენშია. სიმონ ბენინგი გარდაიცვალა 1561 წელს; საავტორო უფლება მოქმედებს 70 წელი ხელოვანის გარდაცვალების შემდეგ, ამიტომ იგი დასრულდა 1631 წელს.
კონტექსტში
Self-portrait — სიმონ ბენინგი
ორიგინალის ზომებია 9 × 6 სმ (სიმაღლე × სიგანე), წარმოდგენილი აქ საშუალო სიმაღლის 성 dewasa გვერდით.
ჩრდილშემოღებული: სიმონ ბენინგი-ის სიცოცხლის წლები (1483–1561) ▲ ეს ნამუშევარი, 1558
აირჩიეთ ზემოთ მოცემული ერთ-ერთი ნამუშევარი: დაასახელეთ ორი საერთო თვისება ამ ნამუშევართან და ერთი განსხვავებული თვისება.
კიდევ უფრო მეტი ნამუშევარი, რომელიც ამ ნამუშევრის გვერდით შეგიძლიათ განათავსოთ: artsdot.com/ka/art/similar/simon-bening-self-portrait-D32J3N-en/
გაზომილია გამოსახულების მიხედვით
ძირითადი ფერი
Espresso #5f4b34
კატალოგირებული პალიტრა
ამ ნამუშევრის შესახებ
Self-portrait — სიმონ ბენინგი
Written in gold on a red background is an inscription that identifies this miniature as a self-portrait of the famous Bruges illuminator, Simon Bening: "Simon Bennik, the son of Alexander, painted this himself at the age of 75 in 1558."Simon Bening became one of the most famous illuminators of the sixteenth century. He spent his early years in Ghent or Antwerp, probably working under the tutelage of his father, the illuminator Alexander Bening. Simon moved to Bruges permanently in 1517, where over time he headed a large and flourishing workshop. Although Bening was much admired in his day and widely imitated, his artistic personality has yet to be thoroughly studied.This miniature painting has attracted considerable interest in art history as an early self-portrait of an artist. Bening portrays himself, spectacles in hand, seated before a wooden easel. The easel holds a drawing of the Virgin and Child; along its left edge, small ledges hold various painting materials. In representing this imagery Bening allies himself with Saint Luke, the patron saint of painting, who is traditionally shown painting an image of the Virgin - a subject that itself became a conceit for the self-portrait of the artist in the 15th and 16th centuries. Bening portrays himself not in the garb of an artisan, but as a member of the intelligentsia. By inscribing his work with a signature (as the son of Alexander) and a date, he acknowledges his talents and heritage in the distinguished lineage of Bening illuminators in Bruges. The illumination was probably made as an independent work, rather than as part of a book, at a time when autonomous miniatures increasingly came into production. A second version of this miniature is in the Victoria and Albert Museum, London.
მხატვარი და მუზეუმი
დაბადებული გენტში, ბელგია
რაფაელი სანზიო, რომელიც 1483 წლის 6 აპრილს იტალიის ქალაქ ურბინოში დაიბადა (სახელად რაფაელო სანტი), იყო მხატვარი და არქიტექტორი, რომლის სახელიც მაღალი რენესანსის ელეგანტურობისა და ჰარმონიის სინონიმად იქცა. მიუხედავად იმისა, რომ მისი ცხოვრება მხოლოდ שלוდასამსხვიდედ წელს შემოიფარგლებოდა – იგი ტრაგიკულად ახალგაზრდა ასაკში, 1520 წლის 6 აპრილს გარდაიცვალა – რაფაელის გავლენა დასავლურ ხელოვნებაზე შეუფასებელია. იგი არ იყო მხოლოდ დახელოვნებული ხელოსანი; მას გააჩნდა თანდაყოლილი პოეტური მგრძნობელობა, რის მეშვეობითაც ჰუმანისტური იდეალები და ნეოპლატონური ფილოსოფია სუნთქვაგამკვრევად ლამაზ ტილოებში გადაიტანა, რომლებიც საუკუნეების შემდეგაც კი აღფრთოვანებას იწვევს. მისი მემკვიდრეობა ძირითადად მის „მადონებს“ ეფუძნება – ქალბატონ მარიასა და ბავშვის იმ მშვიდ და ნათელ გამოსახულებებს, თუმცა მას ასევე მოჰყვება ვატიკანის სასახლის მონუმენტური ფრესკები და უზადზეरკვეველი გავლენა ხელოვანთა იმ თაობებზე, რომლებმაც მისი გზა გაჰყვნენ.
რაფაელის სამშობლო, ურბინო, დუკი ფედერიკო და მონტეფემტროს მეფობის პერიოდში კულტურის ცოცხალი center-ი იყო. დუკი ხელს უწყობდა გარემოს, სადაც ხელოვნება ყვავოდა და იზიდავდა მოაზროვნეებს, პოეტებსა და მხატვრებს მთელი იტალიიდან. რაფაელის მამა, ჯოვანი სანტი, სამეფო კარზე მომუშავე მხატვარი იყო და სწორედ მის მეშვეობით აღმოაჩინა ახალგაზრდა რაფაელომ ხელოვნების სამყარო. ჯოვანიმ შვილს არა მხოლოდ ტექნიკური უნარები, არამედ კლასიკური ლიტერატურისა და ფილოსოფიის ღრმა სიყვარულიც შეუძლებოდა – რაც სწრაფად მზარდი ჰუმანისტური მოძრაობის გადამწყვეტი ელემენტები იყო. რაც მთავარია, ჯოვანიმ რაფაელი დუკის გარშემო არსებულ სახელოვნებო წრეებში შეიყვანა, რითაც მას ლეონარდო და ვინჩისა და სხვა წამყვანი ფიგურების იდეები გააცნო.
1494 წელს მამის გარდაცვალების შემდეგ, რაფაელმა თავი აიღო სახელოსნოს მართვის პასუხისმგებლობა, რაც რთულ და მოთხოვნილ ამოცანას წარმოადგენდა, რამაც მისი ორგანიზაციული უნარები დახვეწა და ხელოვნებრივი ნიჭის შემდგომი განვითარება შეუწყო ხელი. მან სწრაფად მოიპოვა აღიარება, როგორც ნიჭიერმა მხატვარმა, რომელიც რეგიონის ეკლესიებისა და კერძო მეწამესებისთვის შეკვეთებს ასრულებდა. მისმა ადრეულმა ნაშრომებმა, როგორიცაა გადასახადის ფული (დაახლოებით 1503-1504 წწ.), უკვე აჩვენა პერსპექტივისა და კომპოზიციის საოცარი ფლობა, რაც წინასწარმეტყველებდა იმ სტილისტური ინოვაციებს, რომლებიც მის მომწიფებულ სტილს განსაზღვრავდა. 1504 წლიდან 1507 წლამდე იგი პერუჯიაში იმყოფებოდა, პიეტრო ვანუჩის, უფრო ცნობილი როგორც პერუჯინოს, მეთვალდუნებაში მუშაობდა, სადაც ოსტატის ტექნიკას ეფლობოდა და ამავდემად საკუთარ გამორჩეულ მიდგომას ავითარებდა.
1508 წელს რაფაელი ფლორენციაში გადავიდა, ქალაქში, რომელიც იმ დროს ხელოვნებრივი ინოვაციებით იყო აღსავსე. მასზე ღრმა გავლენა მოახდინა ლეონარდო და ვინჩის, მიკელანჯელოსა და მაზაჩოს შემოქმედებამ – ხელოვანებმა, რომლებმაც შეცვალეს პერსპექტივის, ანატომიისა და ემოციური გამოხატულების საზღვრები. ფლორენციაში თითქმის სამი წელი გაატარა და შექმნა ტილოების სერია, რომელიც მნიშვნელოვნად განსხვავდებოდა პერუჯინოს უფრო შეკავებული სტილისგან. მაგალითად, გასხვისება (1507-1508) აჩვენებდა რაფაელის მზარდ ოსტატობას დრამატულ კომპოზიციაში და ჟესტებითა თუ გამომეტყველებით ღრმა ემოციის გადაცემის უნარს. სწორედ ამ პერიოდში დაიწყო მან თავისი საფირმო „მადონების“ ციკლის დახვეწა – ქალბატონ მარიასა და იესოს млаშობის გამოსახულებათა სერია, რომელიც მისი ყველაზე აღიარებული მიღწევა გახდა. ეს მადონები არ იყო მხოლოდ რელიგიური გამოსახულებები; ისინი იყო საგულდაგულოდ აგებული ნარატივები, გაჟღენთილი კლასიკური სილამაზითა და ფილოსოფიური სიღრმით.
1509 წელს რაფაელმა მიიღო პაპ იულიუს II-ის შეკვეთა ვატიკანის სასახლის Stanza della Segnatura (ნიშნობის ოთახის) გასართმობად. ამ მონუმენტურმა პროექტმა რაფაელს უპრეცედენტო შესაძლებლობა მისცა, თავისი ხელოვნებრივი გენიუმი მასშტაბურად ეჩვენებინა. მომდევნო რამდენიმე წლის განმავლობაში მან შექმნა ოთხი ვრცელი ფრესკა, რომლებიც იკვლევდა ფილოსოფიის, თეოლოგიისა და კლასიკური სწავლებების თემებს – რაც ასახავდა პაპის ინტერესს ჰუმანისტური მეცნიერებისადმი. ათენის სკოლა (1509-1511), შესაძლოა, მისი ყველაზე ცნობილი ნაშრომი, ასახავს ძველი დროის ფილოსოფოსებისა და მეცნიერების შეკრებას, მათ შორის პლატონისა და არისტოტელეს, რომლებიც ცხ жиვად დებატებში არიან ჩართულნი. ეს ფრესკა არ არის მხოლოდ ისტორიული ილუსტრაცია; იგი ადამიანის გონიერებისა და ინტელექტუალური ძიების ძლიერი ალეგორიაა, რომელიც განასახიერებს რენესანსის იდეალს – ჰარმონიულ სინთეზს კლასიკურ სწავლებასა და ქრისტიანულ რწმენას შორის. მან ასევე დაასრულა ჯემინის ტრიუმფი (1509-1510) და კონსტანტინეს დისპუტი (1510-1511), რითაც კიდევ უფრო განამტკიცა მისი რეპუტაცია, როგორც კომპოზიციის, ფერისა და ფსიქოლოგიური გამჭრიახობის ოსტატის.
რაფაელის ნაადრევმა სიკვდილმა რომში, 1520 წლის 6 აპრილს, שלוდასამსხვიდედ წელზე, შეუკჭიდა ბრწყინვალე კარიერას. მიუხედავად მისი მოკლე ცხოვრებისა, მან დატოვა არაჩვეულებრივი შემოქმედება, რომელმაც ხელოვანთა თაობებზე ღრმა გავლენა მოახდინა. მისი აქცენტი სიცხადეზე, ჰარმონიაზე და იდეალიზებულ სილამაზეზე გახდა მაღალი რენესანსის სტილის ნიშანი, რამაც საუკუნეების მანძილზე განსაზმავად შეცვალა ევროპის სახელოვნებო სტანდარტები. მისი გავლენა ჩანს უთვალავ მხატვრის ნაშრომებში, მათ შორის მათშიც, ვინც ბაროკოს პერიოდში გაჰყვა მას. რაფაელის მემკვიდრეობა სცილდება მის ინდივიდუალურ ტილოებს; იგი აღიარებულია, როგორც სახელოვნებო სრულყოფილების სიმბოლო – „სილამაზის პოეტი“ – რომლის ხელოვნებაც დღემდე შთაგონებასა და სულიერ აღმობერებას ჰុვნი მთელ მსოფლიოში. მისი შემოქმედება რჩება ადამიანური შემოქმედებითობის ძალისა და კლასიკური იდეალების მარადიული მიმზიდველობის დასტურად.
artsdot.com/ka/art/download/simon-bening-self-portrait-D32J3N-en/
დააკვირდით ყურადღებით
Self-portrait — სიმონ ბენინგი
უპასუხეთ საკუთარი სიტყვებით. აქ არ არსებობს არასწორი პასუხები — მხოლოდ ისეთი პასუხები, რომელთა ახსნაც შეგიძლიათ.
დაწერეთ მოკლე აბზაცი ამ ნამუშევრის შესახებ. გამოიყენეთ ამ სახელმძღვანელოს წინა ნაწილებში მოცემული ფაქტები და თქვენი ზემოთ მოწერილი პასუხები.