Lois O

ავტორი

მერვინ ბიშოპი

დაბადებული ბრევარინა, ავსტრალია

პირველგამომცდელი ობიექტივი: მერვინ ბიშOPის ცხოვრება და შემოქმედება

მერვინ ბიშOPის მოგზაურობა ფოტოგრაფად უფრო მეტია, ვიდრე უბრალოდ კარიერა; ეს არის ბარიერების გადალახვის, ისტორიის დოკუმენტირებისა და ავგინური ავსტრალიის ხმის გაჟღერების დასტური. იგი 1945 წელს, ახალ სამხრეთ უელსში, ბრევარინაში დაიბადა. მისი ადრეული წლები ფორმირებული იყო ომისშემდგომი ავსტრალიის სირთულეებითა და იმ შეზღუდული პოლიტიკით, რომელიც აბორიგენულ თემებზე ახდენდა გავლენას. მისი მამა, „მინტი“ ბიშOPი, ვეტერანი და ქლიავი, იმ სისტემაში მოუწიებდა ცხოვრებას, რომელიც ასიმილაციას მოითხოვდა მათგანაც კი, ვინც ქვეყანას ემსახურებოდა. ეს კონტექსტი – ოჯახი, რომელიც სიმშვიდეს ესწრაფვოდა და ამავდროულად ფარულად წინააღმდეგობას უწევდა კულტურულ წმენდას – ღრმად განაპირობა ბიშOPის მსოფლმხედველობა და, საბოლოოდ, მისი ხელოვნება. შემოქმედებითი ნაპერწკალი დედის Kodak 620-ის კამერით აინთო, რამაც ყოველდღიური სცენები ძვირფასMemories-ად აქცია და საფუძველი ჩაუყარა მთელი ცხოვრების მანძილზე გაგრძელებულ ვნებას. მან თავისი უნარები თვითგანსწავლის გზით დახვეწა, ბრევარინის მიმდებარე ტერიტორიებზე ოჯახური ცხოვრების არსის დაჭერით, სანამ დუბოს სკოლაში ფორმალურ სწლებას დაიწყებდა.

ახალი ჰორიზონტები: ჟურნალისტიკაში ჩამკረბილი კარიერა

1962 წელს ბიშOPმა მოულოდნელი წარმატება მოიპოვა და Sydney Morning Herald-ის პირველი აბორიგენი ავსტრალიელი სტაჟიორი ფოტოგრაფი გახდა. ეს არ იყო მხოლოდ პირადი მიღწევა; ეს იყო მედიაში არსებული სისტემური გარიცხვის სიმბოლური დაშლა. სতেরდა წლის განმავლობაში იგი ახალი ამბების ფოტოჟურნალისტიკის სამყადლოს იკვლევდა, რაც მოიცავდა ყველაფერს – საზოგადოებრივი ღონისძიებებიდან სპორტულ გამარჯვებებამდე. სწორედ ამ პერიოდში დაასრულა ფოტოგრაფიის კურსი სიდნეის ტექნიკურ კოლეჯში, რითაც გაიმყარა თავისი ტექნიკური ოსტატობა. ბიშOPის მონდომებამ და გამჭრიახმა თვალმა მალევე მოუტანა აღიარება, რაც 1971 წელს გვირგვინდად იქცა პრესფოტოგრაფის წოდებად Nikon-Walkley-ს მიერ ნაშრომისთვის Life and Death Dash. ეს ძლიერი გამოსახულება – მონაზვნე, რომელიც აბორიგენი ბავშვის დასახმარებლად მიიჩქრის – არ იყო მხოლოდ საინფორმაციო ფოტო; იგი სოციალური უთანასწორობისა და რელიგიურ მისიებსა და ადგილობრივ თემებს შორის დაძაბული ურთიერთობის მკვეთრი კომენტარი იყო. კომპოზიცია, კონტრასტი და ნედლი ემოცია ღრმად ეხებოდა მსმენელს და წინასწარმეტყველებდა იმ გავლენას, რაც მის შემოქმედებას ავსტრალიის საზლევზე ექნებოდა. იგი მთელი თავისი მოღვაწეობის მანძილზე Herald-ის ერთადერთი აბორიგენი ფოტოგრაფი დარჩა, რითაც გზა გაუკვალა მომავალ თაობებს ვიზუალური ამბების telling-ში.

ერის დოკუმენტირება: აბორიგენთა საქმეთა დეპარტამენტის წლები

1974 წელს ბიშOPის გადასვლამ აბორიგენთა საქმეთა დეპარტამენტში მისი კარიერის გარდამტეხი მომენტი გახდა. ამ როლმა მას უპრეცედენტო წვდომა მისცა ავსტრალიის მთელ ტერიტორიაზე არსებულ ადგილობრივ თემებთან, რაც მნიშვნელოვანი ცვლილებებისა და თვითგამორკვევის ეპოქა იყო. იგი იმედის ქრონიკოსად იქცა, რომელიც სენსიტიურობითა და პატივისცემით აღწერდა მიწის უფლებების შესახებ მოლაპარტაკებებს, კულტურული აღორძინების მოძრაობებს და აბორიგენი ხალხის ყოველდღიურ ცხოვრებას. სწორედ აქ დააფიქსირა მან თავისი ალბათ ყველაზე საკულტო ფოტოგრაფია: 1975 წლის გამოსახულება, სადაც პრემიერ-მინისტრი გოფ უიტლემი მიწას უბრუნებდა გურინჯის მოხუც ვინსენტ ლინგიარისს ვატი კრიკზე. ეს მომენტი – მიწის რეპატრიაციის სიმბოლური აქტი – გასცდა თავის პირდაპირ კონტექსტს და ავსტრალიის მიწის უფლებების მოძრაობის მარადიულ სიმბოლოდ და ადგილობრივი მედეგობის ძლიერ დასტურად იქცა. ფოტოგრაფია მხოლოდ მოვლენას კი არ აღწერდა, არამედ აბორიგენებისა და მთავრობას შორის ახალი ეპოქის დაბადებას ასახავდა.

გარდა გამოსახულებისა: გავლენა, მემკვიდრეობა და უწყვეტი შთაბეჭდილება

მერვინ ბიშOPის გავლენა მის ინდივიდუალურ ფოტოებზე ბევრად მეტია. იგი მხოლოდ ისტორიას კი არ დოკუმენტირებდა, არამედ აქტიურად აყალიბებდა მის ნარატივს. მისი ნამუშევრები ეწინააღმდეგებოდა გავრცელებულ სტერეოტიპებს, ხელს უწყობდა ემპათიას და ქმნიდა პლატფორმას იმ აბორიგენული ხმებისთვის, რომლებიც მედიაში ხშირად იზოლირებულნი იყვნენ. 1979 წელს იგი Sydney Morning Herald-ში დაბრუნდა, ხოლო 1986 წლიდან დაიწყო ფრილანსერული საქმიანობა ისეთ სააგენტოებთან, როგორებიცაა National Geographic Society. მან ასევე მონდომდა განათლების სფეროში, წასწავლიდა ტრანბის აბორიგენულ კოლეჯში, ეორას კოლეჯსა და სიდნეის უნივერსიტეტის გალერეაში, რითაც ახალი თაობის ადგილობრივი ფოტოგრაფები აღზარდა. მისი რეტროსპექტიული გამოფენა In Dreams: Mervyn Bishop, Thirty Years of Photography 1960–1990, რომელიც ტრეისი მოფატმა დააკურირა, ათწლედის განმავლობაში ტრიალებდა ავსტრალიასა და საერთაშორისო ასპარეზზე, რაც კიდევ ერთხელ დაამტკიცა მისი ადგილი ავსტრალიული ხელოვნებისა და ფოტოჟურნალისტიკის წამყვან ფიგურაში. მან ასევე თავისი წვლილი შეიტანა კულტურულ ლანდშაფტში, როგორც სტატიკური ფოტოგრაფი ფილმში Rabbit Proof Fence (2002). 2000 წელს ავსტრალიის საბჭოს Red Ochre ჯილდომ აღიარა მისი პიონერული ნამუშევრები, თუმცა მისი უდიდესი მემკვიდრეობა მის გამოსახულებებში არსებულ მარადიულ ძალასა და იმ შთაგონებაში მდგომარეობს, რომელსაც იგი დღემდე გვთავაზობს.

ჯილდოები: Nikon-Walkley-ს წელს ფოტოგრაფის ტიტული (1971), ავსტრალიის საბჭოს Red Ochre ჯილდო (2000).

მთავარი თემები: ადგილობრივი იდენტობა, სოციალური სამართლიანობა, მიწის უფლებები, კულტურული შენარჩუნება.

გავლენა: მისი ოჯახური ისტორია და ბრევარინაში გაზრდის გამოცდილება, 1970-იანი წლების აბორიგენთა უფლებების მზარდი მოძრაობა.

მუზეუმი

სხეპების ხელოვნების მუზეუმი სიდნეიში დ.ს.

გამოფენილია სიდნეი, ავსტრალია

ფანჯარა კოლონიურ ავსტრალიაში: ახალი სამხრეთ უელსის ხელოვნება

სიდნეის დინამიკურ გულში განთავსებული ახალი სამხრეთ უელსის სახელოვნებო გალერეა უფრო მეტია, ვიდრე მხოლოდ ნახატებისა და ქანდაკებების საცავი; ეს არის ღრმა მოგზაურობა საუკუნეთა მანძილზე გაបរდენილ კულტურულ ურთიერთქმედებაში. დაფუძნებული გადიგალთა წინაპართა მიწებზე – რაც გალერეის ეთოსში ღრმად არის გამჯდარი – ეს ინსტიტუცია სტუმრებს ეპატიჟება, არა მხოლოდ მისი კედლების მიღმა არსებული სილამდის დასათვალიერებლად, არამედ ავსტრალიის ჩამოყალიბების რთული და ხშირად გამოწვევებით სავსე ისტორიის გასაგებად. გუბერნატორ არტურ ფილიპის მოსვლის აღწერილ დეტალურ ადრეულ გრავიურებიდან თანამედროვე ქუჩის ხელოვნების თამამ გამოხატულებამდე, გალერეა გვთავაზობს საოცრად მრავალფეროვან კრებულს, რომელიც ასახავს იმ მრავალმხრივი გამოცდილებებს, რომლებმაც ჩამოაყალიბეს კოლონიური ხელოვნება და დღემდე გვეგრძნობა.

გალერეის სათავეები 1872 წელს, ახალი სამხრეთ უელსის სახელოვნებო აკადემიის დაარსებით იწყება. თავდაპირველად ყოველწლიური გამოფენების ორგანიზებაზე ორიენტირებული, იგი სწრაფად გადაიქცა აღმავალი ხელოვანებისთვის სასიცოცხლო მნიშვნელობის პლატფორმად. თავად შენობა – რომელიც თავდაპირველად 1856 წელს, როგორც „রয়ალ ნორთ შორის“ ჰოსპიტალი აშენდა – გალერეის ისტორიის განუყოფელი ნაწილია. ჯონ ჰაბენსის მიერ შექმნილი მისი შთამბეჭდავი ვიქტორიანული ფასადი იმ ეპოქაზე მეტყველებს, როდესაც ჰოსპიტლები სამოქალაქო სიამაყისა და პროგრესის სიმბოლო იყო. 1973 წელს მისი სახელოვნებო გალერ equivalently ტრანსფორმაცია შენობის ისტორიული ფაბრიკისა და ხელოვნული გამოხატულებისთვის შესაფერისი სივრცის პატივისცემის გაგებით განხორციელებული შეგნებული ქმედება იყო. საფუძვლიანმა რესტავრაციამ შეინარ एग्जामपुरდა ორიგინალური დიდებულება, სადაც არქიტექტურული ისტორია თანამედროვე გამოფენების დინამიკურ ენერგიას უერთდება. ყურადღება მიაქციეთ ამაღლებულარქებს და რთულ ქვის ნაკეთობას – თითოეული ელემენტი წარსული თაობების ამბებს ჩურჩულებს.

მფარველობის მემკვიდრეობა და სახელოვნებო ხმა

გალერეის კრებულს განსაკუთრებით ამდიდრებს ჩარლზ ჯონესის გავლენა – გამოჩენილი მფარველი და კოლექციონერი, რომელიც მე-19 საუკუნეში სიდნეის ხელოვანთა ნიჭს მხარს უჭერდა. ჯონესმა აღმოაჩინა პოტენციალი კოლონიის მზარდ სახელოვნებო საზოგადოებაში და აქტიურად შეუწყო ხელი მის განვითარებას. მისმა თავდადებამ შექმნა მნიშვნელოვანი კრებულები, რომლებიც წარმოაჩენს სტილისა და ტექნიკის ევოლუციას – ადრეული პორტრეტის ფორმალური ელეგანტურობიდან ავსტრალიის ლანდშაფტის უხეში სილამდის გამოსახულ რომანტიზმამდე. განსაკუთრებული ყურადღება მიაქციეთ ფრენსის უითლის ნამუშევრებს, რომელთა დეტალურმა გრავიურებმა უკვდავყო ისეთი ფიგურები, როგორიცაა არტურ ფილიპ ესქი, რაც მოგვცემს მძაფრ እይታს დასახლების საწყის ეტაპებსა და ბრიტანულ ავტორიტეტზე. გალერეაში ასევე დაცულია ჩარლზ ჯონესის შეძენილობების საოცარი კოლექცია, რაც მის გამორჩეულ გემოვნებასა და ადგილობრივი ტალანტების მხარდაჭერისადმი ერთგულებას წარმოადგენს.

მნიშვნელოვანი გამოფენები და სახელოვნებო ხმები

ახალი სამხრეთ უელსის სახელოვნებო გალერეა მუდმივად მასპინძლობს დინამიკურ გამოფენებს, რომლებიც სხვადასხვა თემებსა და სახელოვნებო მოძრაობებს აშუქებს. ბოლო პერიოდის ღირსშესანიშნაობებში შედის შთამბეჭდავი რეტროსპექტივები ისეთი წამყვანი ავსტრალიელი ხელოვანებისთვის, როგორიცაა ჩარლზ კონდორი, რომლის დრამატული ზღვის პეიზაჟები წყნარი ოკეანის პირველხსნა ძალას გადმოგვცემს, ასევე თანამედროვე ქუჩის ხელოვნების კვლევები – რაც ურბანული კულტურისა და სოციალური კომენტარის ცოცხალი ასახვაა. არჩბალდის პრემია, ავსტრალიის ყველაზე პრესტიჟული პორტრეტული ჯილდო, რეგულარულად წარმოდგენილია გალერეაში და გვთავაზობს მომხიბვლელ እይታს ერის სახელოვნებო ნიჭსა და იდენტობისა თუ რეპრეზენტაციის შეცვლილ პერსპექტივებზე. არ გამოტოვოთ შანსი, დაათვალიეროთ თემატური გამოფენები, რომლებიც ფოკუსირებულია ავსტრალიის მკვიდრთა ხელოვნებაზე, რაც წარმოაჩენს ტრადიციულ თხრობის ტექნიკასა და კულტურულ სიმბოლიზმს – რაც ავსტრალიის მდიდარი სახელოვნებო მემკადვეობის გაგების აუცილებელი კომპონენტია. გალერეა ასევე ხშირად მასპინძლობს საერთაშორისო ინსტიტუტების ტურებს, რაც ამდიდრებს მის კრებულს და ახალ პერსპექტივებს გვთავაზობს.

ლუერსის მემკვიდრეობა: საკვანძო კოლექცია

შესაძლოა, გალერეის ყველაზე გამორჩეული მახასიათებელი ლუერსის მემკვიდრეობაა – მე-19 საუკუნის ავსტრალიური ფერწერის საოცარი კრებულები, რომლებიც შეკრებილია სერ ჯონ এডვარდ ლუერსის მიერ, გამოჩენილი ბიზნესმენისა და ხელოვნების კოლექციონერის. ეს მემკვიდრეობა წარმოადგენს გარდამტეხ მომენტს ავსტრალიის სახელოვნება ისტორიის განვითარებაში, რაც იძლევა შეუდარებელ შესაძლებლობას შევისწავლოთ სტილისა და ტექნიკის ევოლუცია კოლონიაში. კრებულში შედის ისეთი ხელოვანების ნამუშევრები, როგორებიცაა ფრედერიკ მაკკუბინი, ტომ რობერტსი და რასელ დრაისდელი, რაც გვთავაზობს იმ პერიოდის სახელოვნებო ლანდშაფტის ყოვლისმომცველ მიმოხილვას. ლუერსის მემკვიდრეობა განთავსებულია გალერეის სპეციალურ ფლევში, რაც სტუმრებს საშუალებას აძლევს სრულად შეიძვრნენ ამ არაჩვეულებრივ ერთობლიობაში და შეაფასონ მისი მნიშვნელობა ავსტრალიის ხელოვნების ისტორიის ფართო კონტესტში.

ცოცხალი კრებული: კვლევა და საზოგადოებასთან ურთიერთობა

ახალი სამხრეთ უელსის სახელოვნებო გალერეა უფრო მეტია, ვიდრე მხოლოდ საჩვენებელი სივრცე; იგი არის კვლევისა და საზოგადოებასთან ჩართულობის ცოცხალი ჰაბი. მისი კურატორული გუნდი აქტიურად იკვლევს ხელოვნების ნიმუშების წარმომავლობასა და მნიშვნელობას, რაც ხელს უწყობს ავსტრალიის სახელოვნება ისტორიის უფრო ღრმა გაგებას. გალერეა ასევე სთავაზობს განათლების სხვადასხვა პროგრამას, ვორქშოფებსა და ტურებს, რომლებიც შექმნილია ყველა ასაკისა და წარმომავლობის სტუმრების მოსაზიდად – სკოლის ჯგუფებიდან დაძቀლი ხელოვნების მოყვარულებამდე. გარდა ამისა, გალერეის ერთგულება სცილდება მისი ფიზიკური კედლების მიღმაც, რაც ხორციელდება თანამშრომლობით ადგილობრივ სკოლებთან, უნივერსიტეტებთან და კულტურულ ორგანიზაციებთან, რათა ხელი შეუწყოს სახელოვნებო წიგნიერების ამაღლებასა და აღმავალი ტალანტების მხარდაჭერას. გალერეის ვებგვერდი სთავაზობს ფართო რესურსებს მკვლევრებს, სტუდენტებსა და ხელოვნების მოყვარულებს, რაც ამყარებს მის როლს, როგორც ავსტრალიური ხელოვნების მეცნიერული კვლევის სასიცოცხლო ცენტრისა.