ავტორი
დაბადებული აბერდინი, გაერთიანებული სამეფო
ალექსანდერ მილნე კალდერის ცხოვრება და შემოქმედება
ალექსანდერ მილნე კალდერი, შოტლანდიელ-ამერიკელი скульпტორი, დაიბადა 1846 წელს აბერდინში, დიდ ბრიტანეთში. ის ყველაზე მეტად ცნობილია ფილადელფიის საქალაქო ჰოლის არქიტექტურული скульпტურებით. განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს ისიც, რომ მისი ვაჟი, ალექსანდერ სტირლინგ კალდერი და შვილიშვილი, ალექსანდერ “სენდი” კალდერი XX საუკუნეში გამოჩდნენ როგორც მნიშვნელოვანი скульпტორები. კალდერის ოჯახური ისტორია ხელოვნების სამყაროში დიდ ტრადიციას წარმოადგენს.
კალდერის ადრეული ცხოვრება და პროფესიული განვითარება შოტლანდიასთან არის დაკავშირებული. მან თავისი კარიერა დაიწყო скульпტორ ჯონ რინდის სახელოსნოში, პარალელურად სწავლობდა ედინბურგის სამეფო აკადემიაში. მოგვიანებით გადავიდა ლონდონში და მონაწილეობა მიიღო ალბერტის ძეგლის მშენებლობაში. 1868 წელს კალდერი გა移民ირა შეერთებულ შტატებში და დამკვირდა ფილადელფიაში, სადაც სწავლობდა ჯოზეფ ა. ბეილითან და ტომას ეაკინსის ხელმძღვანელობით პენსილვანიის სამხატვრო აკადემიაში.
ფილადელფიის საქალაქო ჰოლი – კალდერის მთავარი ნაწარმოები
ალექსანდერ მილნე კალდერის შემოქმედების პიკი ფილადელფიის საქალაქო ჰოლისთვის შესრულებული მასშტაბური დაკვეთა იყო. ეს პროექტი, რომელშიც 250-ზე მეტი მარმარლოსა და ბრინჯაოს ნაწარმოები შედიოდა, 20 წელიწადს გაგრძელდა. განსაკუთრებული ყურადღება მიაქცია უილიამ პენის კოლოსალურ ბრინჯაოს სტატუეს, რომელიც ჰოლის გუმბათს უნდა украшало. ამ პროექტში ასევე შედიოდა “ინდური ფიგურა” – скульпტურა, რომელიც მოგვიანებით დაიდგა საქალაქო ჰოლზე. კალდერმა განსაკუთრებული დეტალით გააფართოვა “სამხრეთი პორტალი” და “დასავლეთი პორტალი”, რაც ფერადი განათებების გამოყენებით კიდევ უფრო გამოირჩეოდა.
გავლენა და მემკვიდრეობა
ალექსანდერ მილნე კალდერის გავლენა მის ვაჟსა და შვილიშვილზეც შესამჩნელია. ალექსანდერ სტირლინგ კალდერი ასევე ცნობილი скульпტორი იყო, ხოლო ალექსანდერ “სენდი” კალდერი XX საუკუნის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი sculptor-ი გახდა, რომელმაც მოძრავ скульпტურათა (mobiles) შექმნა. კალდერის მემკვიდრეობა მხოლოდ მის პირად ნაწარმოებებში არ გამოიხატება, არამედ ხელოვნების სამყაროში მისი ოჯახის წვლილითაც.
ისტორიული მნიშვნელობა და თანამედროვე აღიარება
ალექსანდერ მილნე კალდერის შემოქმედებას დიდი მნიშვნელობა აქვს ამერიკული скульпტურის ისტორიაში. მისი ნაწარმოებები გამოფენილია Smithsonian American Art Museum-ში და Galleria Civica di Arte Moderna e Contemporanea Torino-ში, რაც ადასტურებს მის საერთაშორისო აღიარებას. კალდერის ხელოვნება დღესაც მრავალი энтузиастისა და მკვლევარის ყურადღებას იპყრობს და მისი მნიშვნელობა მომავალ თაობებისთვისაც შენარჩუნდება.
მთავარი ნაწარმოებები: ფილადელფიის საქალაქო ჰოლი, უილიამ პენის სტატუა, “ინდური ფიგურა”.
გავლენა: ალექსანდერ სტირლინგ კალდერი და ალექსანდერ “სენდი” კალდერი.
მნიშვნელობა: ამერიკული скульпტურის ისტორიაში მნიშვნელოვანი წვლილი.
დამატებითი ინფორმაციისთვის შეგიძლიათ ეწვიოთ https://AllPaintingsStore.com/@/alexander-milne-calder, ან დაათვალიეროთ Wahoo Art timeline ხელოვნების ისტორიის უფრო დეტალური შესასწავლად.
მუზეუმი
გამოფენილია Des Moines, United States of America
თანამედროვეობის თავშესაფარი ამერიკის გულში
იოვას მწვანე ლანდშაფტებში ჩაკლული დეს მოინს ხელოვნების ცენტრი მხატვრული ხედვის ძალისა და კულტურის დემოკრატიზაციის ღრმა დასტურია. 1948 წელს დაარსებული ეს ინსტიტუტი დაიბადა ამბიციური ოცნებით, შემოეყვანა მსოფლიო დონის შემოქმედება ქვეყნის შუაგულში და დღეს იგი ხელმისაწვდომობის маяკად დგას, რაც თავისი ცნობილი უფასო შესასვლელით ყველასთვის ღიაა, ვინც შთაგონებას ეძებს. ეს არ არის მხოლოდ ძვირფასი ობიექტების სათავსო; ეს არის ცოცხალი, სუნთქავი ეკოსისტემა, სადაც დამკვიდრებულ საზღვრებს მაყურებელსა და შედევრს შორის შორის ქრება. ხელოვნების მოყვარულისთვის, კოლექციონერისთვის თუ დიზაინერისთვის, რომელიც თანამედროვე ელეგანტურობის არსს ეძებს, ცენტრი სთავაზობს კეთილად მოწყობილ მოგზაურობას მეოცე საუკუნის ყველაზე ტრანსფორმაციულ მიმდევრობებში, რაც ამავდროულად ღრმა საზოგადოებრივი კავშირის ატმოსფეროს ინარჩუნებს.
მუზეუმში ფიზიკური ყოფნა თავად არქიტექტურული დიალოგის ოსტატური ნიმუშია, რადგან იგი თან აერთიანებს მოდერნიზმის სამ ტიტანს. სტუმრები მოგზაურობენ სტრუქტურულ სიმფონიაში, რომელიც შექმნეს ელიელ საარინენმა, ი.მ. პეიმ და რიჩარდ მეიერმა. ეს გზა იწყება საარინენის ორიგინალური ფრთაით, სადაც არტ ნუვოს ელეგანტური, ორგანული ხაზები და არტ დეკოს სტრუქტურირებული დახვეწილობა ქმნის ინტიმურ კავშირს მეზობელ ვარდის ბაღთან. კომპლექსის სიღრმეში შეღწევისას, ატმოსფერო იცვლება ი.მ. პეის დახვეწილ, მინიმალისტურ ბრწყინვალებისკენ, რომლის დიზაინიც იყენებს ფართო, სამხრეთით მიმართულ ფანჯრებს, რათა გალერეები რბილი, ბუნებრივი შუქით აავსოს და თითოეულ ტილოს სიცოცხლე შესძინოს. ამას ავსებს რიჩარდ მეიერის წვლილიც, რომელიც ხაზს უსვამს სივრცის ღიაობასა და სინათლისეულ სიმარტივეს. ერთობლივად, ეს არქიტექტურული ფენები ქმნიან სივრცის რიტმულ პროგრესიას და შენობას ხელოვნების განუყოფელ ნაწილად აქცევს.
ემოციისა და ტექნიკური ოსტატობის ქსოვილი
მუდმივი კოლექცია არის ადამიანური ემოციებისა და ტექნიკური ოსტატობის სუნთქავსმცემელი ქსოვილი, რომელიც გვთავაზობს იმ სიღრმეს, რომელსაც მსხვილი მეტროპოლიტენული ინსტიტუტებიც კი ვერ უპირისპირდებიან. შესაძლოა, თავი დაგკარგვათ
ედუარდ ჰოპერის <
ავტომატი
მშვიდ, ურბანულ მარტოობაში, რომელიც ამერიკული ცხოვრების გამჭოლი, ლამაზ სიმშვიდეს ასახავს. გალერეები შეუფერხებლად გადადის
ენრი მანეს
ცოცხალი, ემოციური ფავისტური ფერებიდან — რაც ვლინდება ისეთ ნამუშევრებში, როგორიცაა მშვიდი
<
ლორეტე მწვანე სამოსით შავ ფონზე
>
— ფრანცის ბაკონის პორტრეტების პირველქმნილ, ფსიქოლოგიურ ინტენსივობამდე. მათთვის, ვინც მიზიდულნი არიან პოპულარული კულტურის პულსით,
ენდი უორჰოლის
საკნოვური სარ্কებდაგები ქმნის თამამ, რიტმულ კონტრაპუნქტს კლოდ მონეს ნაზ ტექსტურებთან ან
ფრიდა კაჰლოს <
ავტოპორტრეტი თავდახვეული თმით
>
სიმბოლურ ძალასთან.
ეს კოლექცია არ არის მხოლოდ ხელოვნების ისტორიის ქრონოლოგია, არამედ დაგეგმილი დიალოგი სხვადასხვა ეპოქათა და იდეოლოგიათა შორის. გალერეებში მშვიდი ჭვრეტის მიღმა, დეს მოინს ხელოვნების ცენტრი გთავაზობთ გამოკვლევას თავის ვრცელ
პაპაჯონის სკულპტურულ პარკში
, სადაც საერთაშორისოდ აღიარებული ხელოვანების მონუმენტური ნამუშევრები ურთიერთქმედებენ იოვას ლანდშაფტის ცვალებად შუქსა და სეზონურ ცვლილებებთან. მუზეუმის სულის ეს გარე გაგრძელება უზრუნველყოფს, რომ ხელოვნება არასოდეს შემოიფარგლოს მხოლოდ ჩარჩოებით, არამედ იყოს იმერსიული, გარემოცვითი გამოცდილება. როტაციული გამოფენებით, რომლებიც წარმოადგენენ ისეთ თანამედროვე ხმებს, როგორიცაა რობერტ რაუშენბერგი და ანა მენდიეტა, ცენტრი რჩება მხატვრული დიალოგის წვეროსწრფელად და გვთავაზობს ისტორიული სიმძიმის, არქიტექტურული დიდებულებისა და მომავალი თაობებისადმი ურყევი ერთგულების იშვიათ კომბინაციას. ს