Κάρλος Πάγετ Βέιντε

Charles Paget Wade (1883–1956): Ένας Κατασκευαστής Τέχνης και Μουσικής του Κότσολντε

Ο Κάρλος Πάγετ Ούιντ ήταν μια φιγούρα αξιοσημείωτης ποικιλομορφίας—Ένας Αγγλικός αρχιτέκτονας, καλλιτέχνης και συλλέκτης που η ζωή του κορυφώθηκε στην μαγευτική διατήρηση του Νόουσιλ Μανόρ. Γεννήθηκε στο Κέντ και οι πρώτες του μέρες ήταν βαθιά επηρεασμένες από την επιρροή της μητέρας του, προκαλώντας εντός του ένα βαθύ σεβασμό τόσο στην καλλιτεχνική έκφραση όσο και στη μορφή αρχιτεκτονικής. Αυτή η θεμελιώδης ευαισθησία θα καθοδηγήσει τις ποικίλες προσπάθειές του σε μια ζωή χαρακτηρισμένη από δημιουργικότητα και αμείλικτη δέσμευση για την ομορφιά. Η αρχική πορεία του Ούιντ τον οδήγησε στον κόσμο της αρχιτεκτονικής όπου εκπαιδεύτηκε υπό τον Εδουάρδο Φερνλέι Μπισσόπ πριν προχωρήσει τις σπουδές του στις Ακαδημίες Αρχιτεκτονικής στο Λονδίνο και να αποκτήσει την ειδικότητα του αρχιτέκτονα το 1906. Έγινε Αντιμέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Αγγλικών Αρχιτεκτόνων (ARIBA) ένα χρόνο αργότερα και η πρώιμη καριέρα του τον είδε να συνεργάζεται με σημαντικούς ανθρώπους όπως ο Ράιαμ Όυνουιν στην εταιρεία Parker & Unwin συμβάλλοντας σε σημαντικά έργα όπως ο επιχρυσωμένος τόξος του Τβίτεν Πάσσεϊ εντός της καινοτόμου πόλης Hampstead Garden Suburb—Ένα παράδειγμα της αφοσίωσης του στο αναδυόμενο Κίνημα Αρχιτεκτονικής Χειροτεχνίας και Έργων Τέχνης.

Αρχιτεκτονική Πρακτική και Καλλιτεχνική Εξέλιξη

Η αρχιτεκτονική καριέρα του Ούιντ παρείχε μια σταθερή βάση αλλά ένα κρίσιμο σημείο έφτασε το 1911 με τον θάνατο του πατέρα του. Κληρονομώντας οικονομική ανεξαρτησία ο Ούιντ απελευθέρωσε τον εαυτό του να αγκαλιάσει πλήρως τις καλλιτεχνικές του τάσεις και αφιερώθηκε αυτούς περισσότερο στην ζωγραφική και άρχισε να συγκεντρώνει συλλογή έργων τέχνης και αντικειμένων κινητών μετακινήσεων οδηγούμενος από μια ενσυναίσθηση βαθιά αγάπη για αντικείμενα ομορφιάς και ιστορικής σημασίας. Αυτή η μετάβαση δεν ήταν πλήρης αποχωρισμός από τον σχεδιασμό καθώς συνέχισε να χρησιμοποιεί τα ταλέντα του σε έργα εικονογράφησης κυρίως συμβάλλοντας στις σχεδόν εκατό εικονογραφήσεις της Mary Stratton για το *Bruges: Ένα Κατάστιχο και Εμπειρία* (1914) και της Kate Murray για το *Το Πνεύμα του Σπιτιού*. Αυτές οι εργασίες αποκαλύπτουν την δεξιά του Ούιντ στην γραμμή και τη σύνθεση καταγράφοντας την ατμόσφαιρα της Βρυγίας με μια λεπτή ακρίβεια. Η εκθέσεις στο Λονδίνο στις Ακαδημίες το 1911 και το 1925 ενίσχυσαν την παρουσία του στην καλλιτεχνική κοινότητα επιδεικνύοντας πίνακες που έδειχναν τον κυριαρχικό του έλεγχο στα χρώματα τη φωτεινότητα και τη μορφή. Η οικογενειακή ιστορία του Ούιντ συμπεριλαμβανομένων των συνδέσεων με τις ζαχαροβιομηχανίες στις Καραϊβιακές ήταν επίσης μια υποτυπική επιρροή στην αισθητική του αναγνώριση καθώς επεκτεινόταν πέρα από τις παραδοσιακές ευρωπαϊκές επιρροές.

Το Νόουσιλ Μανόρ: Ένα Παράδειγμα Ενθύμου Στυλ και Προσπάθειας Διατήρησης

Η οριστική κεφαλή της ζωής του Ούιντ ξεκίνησε το 1919 με την αγορά του Νόουσιλ Μανόρ ένα εγκαταλελειμμένο Μεσαιώνικό Μανόρ στην περιοχή Κότσολντε που αφιερώθηκε στην ανακατασκευή του πρώτου τριών ετών. Βοηθώντας τον Mackay Hugh Baillie Scott ο Ούιντ σχεδίασε επίσης έναν νέο κήπο για το Νόουσιλ Μανόρ δημιουργώντας ένα αρμονικό τοπίο που συμπληρώνει τον αρχιτεκτονικό χαρακτήρα του κτηρίου. Μετά από τέσσερις δεκαετίες ο Ούιντ κατάφερε να μετατρέψει το Νόουσιλ Μανόρ σε ένα συναρπαστικό συγκρότημα έργων τέχνης μια εντυπωσιακή συλλογή επίπλων κοσμημάτων μουσικών οργάνων παιχνιδιών και πολλών άλλων αντικειμένων που αντανακλούν την εκλεκτική του αισθητική. Δεν ήταν απλά συλλέκτης αλλά επιμελητής ενός καθηλωτικού περιβάλλοντος οργανώνοντας τα αντικείμενά του με τρόπους που προκαλούσαν συγκεκριμένες συναισθήσεις και ιστορίες. Το Μανόρ έγινε μια ζωντανή εκδήλωση της καλλιτεχνικής του όρασης ένα μέρος όπου το παρελθόν αντηχούσε στο παρόν. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ο Ούιντ δεν έμενε στο κτήριο αλλά σε ένα μικρό σπίτι στην αυλή προτιμώντας να θεωρεί την συλλογή του ως κάτι ξεχωριστό από τη καθημερινή του ζωή μια προσεκτικά δομημένη ιστορία για τον εαυτό του. Ακόμα και δημιούργησε το Κόβφς Κέϊβ ένα μικρό Μεσαιωνικό χωριού στην Κορνωαλία που αναπαράστηκε με εκπληκτική λεπτομέρεια επιδεικνύοντας έτσι την προσοχή του στις τέχνες και τον καλλιτεχνικό σχεδιασμό.

Επιρροές και Κληρονομιά

Η καλλιτεχνική ανάπτυξη του Ούιντ ήταν επηρεασμένη από διάφορες βασικές επιρροές. Η Κίνημα Αρχιτεκτονικής Χειροτεχνίας που συναντήθηκε κατά την αρχιτεκτονική εκπαίδευσή του εμφυσμάτισε σε αυτόν μια βαθιά αγάπη για την τέχνη και τις παραδοσιακές τεχνικές. Ένα πάθος για Μεσαιώνικη αισθητική ιδιαίτερα την Γοτθική αρχιτεκτονική είναι εμφανές σε πολλούς από τους πίνακες του και στην συνολική ατμόσφαιρα που δημιούργησε στο Νόουσιλ Μανόρ. Οι συλλεκτικές του συνήθειες χαρακτηρίζονται από εντυπωσιακή εκλεκτικότητα δεν ήταν δεμένος με στυλικούς περιορισμούς αλλά αναζητούσε αντικείμενα που αντηχούσαν στην προσωπική του αισθητική ευαισθησία. Αυτή η ανοιχτότητα στις ποικίλες επιρροές σε συνδυασμό με τα ταλέντα του και το όραμά του οδήγησε σε μια μοναδική και συναρπαστική κληρονομιά ως παράδειγμα της δύναμης της ατομικής δημιουργικότητας και της διαρκούς έλξης της ομορφιάς σε όλες τις μορφές της. Το 1951 ο Ούιντ έκανε μια αξιοσημείωτη πράξη γενναιότητας δίνοντας το Νόουσιλ Μανόρ και την εντυπωσιακή συλλογή του στο Εθνικό Κτήμα διασφαλίζοντας έτσι ότι το έργο τέχνης του θα φυλάκιζε για τις επόμενες γενιές επιτρέποντας στους επισ